ไม่เข้าใจ เขาคงไม่กล้าทำต่อไท่เฮ่าเดาว่า “ข้าเดาว่านี่คงเป็นเหตุผลที่จิ้งจกยักษ์ถูกกำจัดเกรงว่าจะเกี่ยวข้องกับเด็กคนนั้น”“…”เทพที่เหลือสี่องค์มองหน้ากันไปมา คิดไม่ถึงว่าพลังการโจมตีที่กระทบกระเทือนพวกเขาอย่างมากเช่นนั้นจะมาจากเด็กน้อยคนหนึ่งทว่า… เนื่องจากพ่อแม่เด็กเป็นพวกวิปริต พวกเขาจึงยอมรับความจริงเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็วและเงียบงันลงด้วยสัญชาติญาณผ่านไปครู่หนึ่ง จักรพรรดิเปลวเพลิงจึงถามขึ้นว่า “เช่นนั้นตอนนี้ต้องทำอย่างไร ยอมแพ้?”“หากไม่มีวิธีทำลายก็ต้องยอมแพ้” เจ้าแม่หนี่ว์วากล่าวอย่างมีเหตุมีผลไท่เฮ่าเองก็พยักหน้า “แม้ตอนนี้จะเป็นโอกาสการสังหารเจ้าแซ่หรงคนนั้น แต่พวกเรายังไม่เหมาะที่จะประจันหน้ากับปฐมราชินีดังนั้นหากเราไม่สามารถเอาชนะได้ก็ต้องถอนตัว”“ข้าเดาว่าปฐมราชินีเยี่ยนจะติดตามและโจมตีกลับตามลวดลายบิดเบี้ยวนี้” เซวียนหยวนกลับเอ่ยขึ้น “หากพวกเราวางกับดักที่นี่ จะมีโอกาสกำจัดทั้งสองพร้อมกันหรือไม่”
“…”เทพสี่องค์ที่เหลือเงียบงันอีกครั้งผ่านไปครู่หนึ่ง ไท่เฮ่าเอ่ยขึ้นก่อนว่า “ด้วยนิสัยของปฐมราชินีเยี่ยน นางอาจจะทำเช่นนี้จริงๆ”“ใช่แล้ว นางไม่ใช่คนที่มีความอดทนเฝ้าต้นไม้รอกระต่ายตั้งแต่ไหนแต่ไรมา เป็นไปได้มากว่านางจะโจมตีกลับ” เจ้าแม่หนี่ว์วายืนยันการวิเคราะห์ของไท่เฮ่า“เช่นนั้นก็เริ่มเถอะ” จักรพรรดิเปลวเพลิงลุกขึ้นยืนไท่เฮ่าถอนหายใจเบาๆ “เดิมทีไม่อยากเผชิญหน้าโดยตรง”จักรพรรด