ิเซวียนหยวนพูดได้เพียงว่า “ชะตาฟ้ากำหนด หากนางต้องมาจริงๆ เราก็ชำระล้างความข้องใจให้นางและสังหารนางเถอะ บางทีการเกิดใหม่ครั้งที่แล้วของนางเป็นเพราะตายอย่างลึกลับเกินไป ใจยังวางไม่ลง”“ช่างเถอะ ถือเสียว่าจบสิ้นวัฏจักรนี้” เจ้าแม่หนี่ว์วาถอนหายใจยาว กลายร่างเป็นร่างงูร่างเดิมของนางและเริ่มใช้พลังของสรรพชีวิตสร้างฐานค่ายกลในฐานะที่เป็นผู้ที่รู้จักเยี่ยนอวี๋ดีที่สุด เทพทั้งห้ารู้จักความสามารถของเยี่ยนอวี๋ดี พวกเขาย่อมไม่ดูแคลน ล้วนกำลังสร้างค่ายกลอย่างสุดกำลัง
ในครานี้เอง…“เนะ?”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่รับรู้ได้ว่าดอกไม้ทุกดอกกลับมาแล้ว เขาก็มองไปที่ท่านแม่ของเขา “แม่ เสร็จหรือ ยัง?”เยี่ยนอวี๋พยักหน้าเบาๆ “ไล่พวกเขาไปได้ชั่วคราวแล้ว”“ว้าว…” เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลิ้งไปมาในหมู่เมฆอย่างดีอกดีใจ “พ่อหายหรือยัง”“ใกล้แล้ว เสี่ยวเป่าช่วยรักษาท่านพ่อเจ้าต่อไปนะ แม่ส่งกระแสจิตสัมผัสทางฝั่งท่านพ่อเจ้าเสียหน่อย” เยี่ยนอวี๋อธิบายให้เด็กน้อยฟังอย่างตั้งใจ ไม่ได้ทิ้งเขาทันทีที่ใช้เขาเสร็จเพียงเพราะเขายังเป็นเด็กเยี่ยนเสี่ยวเป่าเป็นผึ้งตัวน้อยรักษาท่านพ่อในจิตเหนือสำนึกของท่านพ่อเขาต่อไปอย่างดีอกดีใจ ค่อนข้างยุ่งกับการทำให้ดอกไม้ผลิบานไปทั่วท่านพ่อต้าซือมิ่งในครานี้ เขาก็ผสานพลังของตนเองในโลงศพโลงแรกกลับมาแล้ว แต่หลังจากที่เขาสัมผัสดูแล้วกลับรู้สึกประหลาดใจ“เหมือนกับว่าพวกเขาไม่สามารถใช้พลังนี้ได้”จากการวิเคราะ
