สุดได้ลืมตาขึ้นแล้วเนื่องจากความเผ็ดร้อน เขาทนไม่ไหวจริงๆ “รสหมาล่า” นี่จะให้เขาสำลักตายหรือไง“เซวียนหยวนเจ้าพักก่อน ให้พวกเราทำเอง” ไท่เฮ่าได้แต่พูดเช่นนี้ ถึงอย่างไรเจ้าเซวียนหยวนคนนี้ก็ไวต่อรสเผ็ดตั้งแต่เล็ก หากยังฝืนทำต่อไป อาจจะสลบเพราะความเผ็ดได้เพียงแต่ว่า… ไท่เฮ่าเพิ่งพูดจบ เขาก็สัมผัสถึงเจตนาสังหารที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมของ ‘คู่ต่อสู้’ แล้วถึงอย่างไรเยี่ยนอวี๋ในบัดนี้ก็ผสานร่างวิญญาณกับสามีของนางเสร็จแล้ว ดังนั้นนางในยามนี้กำลังชำระล้างแสงสีเขียวและสีฟ้าที่ผิดปกติเหล่านั้นไม่เพียงเท่านี้… เยี่ยนอวี๋ยังถามเด็กน้อยว่า “เสี่ยวเป่าได้ยินแม่พูดหรือไม่”“อะ ไรหรือ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ลืมตาที่งัวเงียขึ้นถาม
เยี่ยนอวี๋ถามว่า “เสี่ยวเป่าให้ดอกไม้หมาล่าของเจ้าเกี่ยวพันกลิ่นอายของแม่ไปจัดการสาวเลวให้ท่านพ่อเจ้าได้หรือไม่”เยี่ยนเสี่ยวเป่ากะพริบตาครุ่นคิดครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายศีรษะ “ไม่รู้ เป่าถามดู…”จากนั้นเด็กน้อยก็แปลงดอกไม้ดอกน้อยดอกหนึ่งออกมาจากปลายนิ้วถามว่า “ได้หรือไม่”เยี่ยนอวี๋ “…”นางประเมินเด็กน้อยสูงเกินไปหรือไม่นะ คงยากเกินไปสำหรับลูกสินะแต่แล้ว… ดอกไม้หมาล่าศักดิ์สิทธิ์กลับพยักหน้ามันพยักหน้าเหมือนมนุษย์จริงๆ อีกทั้งดอกไม้ยังเกี่ยวพันร่างพลังวิญญาณที่เจือจางของเยี่ยนอวี๋อย่างคล่องแคล่วเยี่ยนอวี๋ “…”นางลูบเด็กน้อยเบาๆ และโจมตีกลิ่นอายของ ‘ฝ่ายตรงข้าม’ ที่กัดกร่อนเข้ามากลับไปท
