คำพูดนี้… สะกิดให้ซีหวังหมู่นึกขึ้นได้ว่าเหมือนกับว่าจะเคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นแต่แล้วเยี่ยนอวี๋กลับพูดว่า “ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”“…” เจี่ยนชิวที่อ ้าอึ้ง นางมองเยี่ยนอวี๋อย่างไม่อยากจะเชื่อ “ท่านไม่เชื่อ ท่านลืมไปแล้วใช่หรือไม่”เยี่ยนอวี๋กลับสงบนิ่งมาก “หากไม่พูด ข้าจะทำให้เจ้าพ้นทุกข์”“ท่าน…” เจี่ยนชิวรู้สึกอึ้งจริงๆ ทว่าจู่ๆ นางก็หัวเราะพูดขึ้นว่า“ช่างเถอะ จะเชื่อไม่เชื่อแล้วแต่ท่าน เรื่องที่สอง ราชาแห่งจักรวาลจะไม่จากหลุมศพไป เขาไม่สามารถออกจากที่นี่ได้ เขาออกไปไม่ได้จนกว่าท่านจะตาย”นี่ถือเป็นการเปิดโปง อีกทั้งยังมีความน่าเชื่อถือในระดับหนึ่งเยี่ยนอวี๋ประเมินเสร็จจึงถามต่อไปว่า “ข้าให้โอกาสเจ้าพูดครั้งสุดท้าย”“…” เจี่ยนชิวที่จู่ๆ เงียบลง นางกลับมาเป็นปกติแล้ว ชั่วจังหวะหนึ่งเหมือนกับว่ายังเผยความเศร้าโศกออกมา สุดท้าย…“บอกเทียนตี้ หม่อมฉันเกลียดเขา” เมื่อพูดจบ เจี่ยนชิวก็หลับตาลงพร้อมตายแล้ว
ถึงแม้ว่า… นางยังคงไม่ยินยอม นางยังคงอยากเห็นว่าคำพูดของนางมีประโยชน์เจี่ยนชิวเชื่อว่า เยี่ยนอวี๋จะเชื่อคำพูดของนางในไม่ช้าก็เร็วเพราะว่าราชาแห่งจักรวาลไม่สามารถออกจากหลุมศพได้ชั่วคราวจริงๆ ที่นางพูดเป็นเรื่องจริง เช่นนั้นต่อไป… หากราชาแห่งจักรวาลวางแผนทำอะไรอีก สิ่งที่นางพูดในวันนี้จะเป็นเมล็ดแห่งความคลางแคลงในใจของปฐมราชินี ไม่ช้าก็เร็วมันก็จะหยั่งรากหากนางไม่ได้คุณชายหรงในชีวิตนี้ เช่นนั้
