องก็ประหลาดใจมากทุกคนรอคำตอบจากต้าซือมิ่งด้วยความสงสัย ทว่า…“คงจะรู้สึกเผ็ดกระมัง” หรงอี้ตอบด้วยน ้าเสียงสง่า ท่าทีจริงจังซีหวังหมู่มองจวินโฮ่วของพวกมันหลายที มันมักจะรู้สึกว่าจวินโฮ่วของพวกมันกำลังพูดจาเหลวไหลด้วยท่าทีจริงจัง
“หาววว…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่หาวอีกครั้ง เขาก็พูดขึ้นเบาๆ ว่า “ใช่แล้ว…”“จริงด้วยหรือนี่” ซีหวังหมู่รู้สึกเพียงว่านายท่านของพวกมันพูดถูก โลกกว้างใหญ่ไพศาล เรื่องพิสดารมีมากมายจริงทว่าเยี่ยนอวี๋รู้สึกไม่ชอบมาพากล “เสี่ยวเป่า เหตุใดเจ้าจึงเอาแต่หาวล่ะ หากง่วงนอน เหตุใดจึงไม่นอน”“ไม่อยาก นอน…” เด็กน้อยที่กอดแขนของท่านพ่อไว้น่าเอ็นดูมาก “เป่า ไม่ชอบ ที่นี่”เยี่ยนอวี๋ลูบเด็กน้อยอย่างสงสาร “เช่นนั้นแม่จะรีบสู้กับคนร้ายให้เสร็จไวๆ แล้วเรารีบออกไปนะ”“ขอรับ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบอย่างอ่อนโยนต้าซือมิ่งลูบศีรษะของเขาเบาๆ แสงสลัววาบผ่านดวงตาของเขาเยี่ยนอวี๋ในครานี้ นางก็รับรู้ถึงตำแหน่งของเจี่ยนชิวอีกครั้งแล้วใช่แล้ว ถึงแม้จะอยู่ในหลุมศพ เจี่ยนชิวก็หนีไม่พ้นพลังสัมผัสของปฐมราชินีเยี่ยนได้ทว่าเจี่ยนชิวในยามนี้ นางยังรู้สึกอย่างมั่นใจจริงๆ ว่า “ปฐมราชินีเยี่ยน ครานี้เจ้าไม่สามารถสกัดกั้นข้าได้อีกต่อไปแล้ว”
“กุ่ยหมู่” เสียงที่ฟังดูเหมือนประกอบขึ้นจากหลายเสียงดังขึ้นข้างหน้าเจี่ยนชิวแล้ว ทำให้นางคุกเข่าลงด้วยสัญชาติญาณทันที“เจี่ยนชิวคารวะราชาแห่งจักรวาลเพคะ ขอบคุณท่านที่ช่วยเห
