บงันและกำลังครุ่นคิดอย่างหนักก็รู้ว่าเขากำลังทำงานแล้ว นางจึงส่งสัญญาณให้กู้จื่อเฟิงหยุดพูด ส่วนนางก็ตื่นตัวตลอดเวลา เผื่อว่ามีใครทำร้ายสามีจู่ๆ กู้จื่อเฟิงก็รู้สึกว่าตนเองเป็นส่วนเกิน เขาจึงถอยออกมาเงียบๆผ่านไปไม่นาน… ต้าซือมิ่งก็ส่งเด็กน้อยในอ้อมอกให้ภรรยา“เนะ” เด็กน้อยที่ทำท่าจะตื่นก็จับแขนเสื้อของท่านพ่อเขาด้วยสัญชาติญาณเยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อย “แม่อุ้มเสี่ยวเป่าเองจ๊ะ”เจ้าตัวน้อยจึงมุดตัวเข้าไปในอ้อมอกของท่านแม่ก่อนจะหลับไปอีกครั้งมือที่เรียวยาวของต้าซือมิ่งประทับบนประตูต้องห้ามแล้ว
“ระวัง” เยี่ยนอวี๋พูดขึ้นทันที เพราะว่านางรู้สึกได้ว่าบนประตูต้องห้ามมีกลิ่นอายมากมายไหลทะลักอยู่ภายในจนเหมือนจะระเบิดแล้วทว่ามือของต้าซือมิ่งแผ่ซ่านแสงสีฟ้าจางๆ ออกมาอย่างประหลาดแล้ว ประตูต้องห้ามทั้งบานเป็น ‘รูปธรรม’ ทันที ทำให้เยี่ยนอวี๋รู้สึกว่าประตูบานนี้ไม่ได้ล่องลอยเสมือนไม่มีอยู่จริงแล้ว“เสร็จแล้วหรือ?” ซีหวังหมู่เข้ามาจากนั้นต้าซือมิ่งก็พูดขึ้นว่า “ยืมใช้เชลยที่มัดกับหางเจ้าหน่อย”“ได้” ซีหวังหมู่ส่งโลกีไปทันที“ไม่ดีหรอก” โลกีโวยวายน่าเสียดายที่ต่อต้านไปก็ไร้ผล ต้าซือมิ่งกดตัวเขาไว้บนประตูต้องห้ามแล้ว“ไม่นะ ม่ายยย…” โลกีที่กรีดร้องเสียงแหลมปลุกเอ้อร์เหมาตื่นทันที “เกิดอะไรขึ้น มีคนถูกข่มขืนหรือ”เทพอัสนี “…” จู่ๆ มันก็ไม่อยากแบกเจ้าทึ่มคนนี้แล้วอินหลิวเฟิงหัวเราะดังลั่นอยู่ด้านข้าง “ฮ่าๆๆ เอ้อร
