หน้าที่ของเจ้าก็คือสำรวจทาง”“บัดซบ พวกเจ้าไร้มนุษยธรรมเกินไปแล้ว”“นั่นมันคืออะไรหรือ กินได้หรือไม่”“…” โลกีพูดไม่ออกต้าซือมิ่งในครานี้เริ่มศึกษากฎต้องห้ามของประตูผีพร้อมภรรยาแล้ว“ประตูต้องห้ามบานนี้เหมือนกับว่าจะเป็นฝีมือของสำนักชั่วร้ายโบราณ?” กู้จื่อเฟิงเอ่ยขึ้นจากด้านข้างเยี่ยนอวี๋เองก็รับรู้ได้แล้ว “สำนักที่ชั่วร้ายนั่นถูกเทียนตี้กวาดล้างไปนานแล้ว พวกเขาสูญเสียดวงจิตไปหมดแล้ว”“ไม่ได้มีเพียงสำนักชั่วร้าย ยังมีอิทธิฤทธิ์ของเทพมารทั้งสิบสองและสำนักชั่วร้ายน้อยใหญ่กว่าร้อยสำนักที่ถูกสวรรค์เก้าชั้นฟ้าทำลายล้างไปทีละแห่งล้วนมีส่วน” ต้าซือมิ่งที่อธิบายสีหน้าสดใสเหมือนกับไม่แปลกใจกู้จื่อเฟิงกลับอดถามไม่ได้ว่า “หลุมศพรับพวกเขาไว้? ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น การสูญเสียดวงจิตเท่ากับถูกกำจัดอย่างสมบูรณ์ แม้หลุมศพจะกลายเป็นที่รวมตัวของเจตจำนงที่หลงเหลือ เนื่องจาก
สภาพแวดล้อม แต่เจตจำนงที่หลงเหลือเหล่านี้สูญเสียพลังไปนานแล้ว เป็นได้เพียงวิญญาณที่ตายไปแล้วไม่ใช่หรือ”ต้าซือมิ่งไม่ได้ตอบอะไร… พลังจิตใจของเขาแทรกซึมเข้าไปในประตูต้องห้าม เริ่มแยกแยะและจัดเรียงกฎต้องห้ามบนประตูบานนี้แล้วตามความคิดเห็นของเขา กฎต้องห้ามเหล่านี้ไม่ถือว่าฉลาดมากนัก อย่างน้อยเท่าที่เขาดูก็ไม่มีส่วนที่ฉลาดเลย แต่เนื่องจากมีจำนวนมากและยังสามารถพัวพันกันยุ่งเหยิงได้อย่างสมดุล ดังนั้นจึงถือว่าค่อนข้างยุ่งยากเยี่ยนอวี๋เห็นเขาเงีย
