้ทำให้จางอวิ๋นเมิ่งรักหลานชายน้อยคนนี้มากขึ้นไปอีก นางกอดเขาไว้ในอ้อมอกแนบแน่นอีกครั้ง เป็นเด็กน่ารักและอ่อนโยนอะไรเช่นนี้นะเยี่ยนอวี๋เดินเข้ามาจับมือของท่านแม่นางไว้ “ท่านแม่ ยังมีวันเวลาอีกยาวไกล”“ใช่จ๊ะ” จางอวิ๋นเมิ่งมองใบหน้างามวิจิตรของบุตรสาว ในความทรงจำยังจำเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ตัวน้อยในครานั้นที่เล็กกว่าเสี่ยวเป่าได้ดีนางน ้าตาคลอ “อนาคตอีกยาวไกล อย่างน้อยแม่จะได้เห็นเสี่ยวเป่าเติบโต”“ก็ไม่แน่เสมอไป ท่านเสี่ยวเป่ามักจะโตแล้วหดกลับไปเสมอ” อินหลิวเฟิงอดพูดแทรกขึ้นไม่ได้ เขาถูกเทพอัสนีต่อยทันที “ยุ่งอะไรเล่า”“แหมๆ! อดใจไม่ไหวน่ะ!” อินหลิวเฟิงมองจางอวิ๋นเมิ่งที่มองมาหาเขาอย่างรู้สึกผิด “ท่านป้าเยี่ยนอย่าได้สนใจข้าเลย พวกท่านเชิญต่อ!”กู้จื่อเฟิงในครานี้กลับพูดขึ้นว่า “ภาพวาดนี้เหมือนกับจะถูกฉีกขาดไปหลายพันครั้ง เห็นทีกุ่ยหมู่จะเกลียดเทียนตี้เข้ากระดูกดำ”“อะไรนะ” ซีหวังหมู่ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเรื่องจึงพลิกไปมา
ต้าซือมิ่งที่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเงียบๆ ก็พูดขึ้นว่า “ที่แห่งนี้มีกลิ่นอายของแดนมืดนิรันดร์ ทั้งยังไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่ถูกสร้างขึ้น กุ่ยหมู่คงใช้พลังแดนมืดนิรันดร์เป็น”“พลังแดนมืดนิรันดร์!? นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของพลังแอนนาหรือ” ซีหวังหมู่ไม่เข้าใจ “นางแอบเรียนรู้จากแอนนาหรือ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าได้ยินว่าพูดถึงแอนนา เขาก็หยิบแอนนาออกมา“ลองถาม ดู”แอนนาน้อยที่ถูกหยิบออกมาก็ต
