เยี่ยนอวี๋ที่เมื่อครู่นี้ยังมองสามีรูปงามอย่างไม่รู้ตัวหันไปมองเจี่ยนชิวที่เสียสติทันที รอบกายของฝ่ายหลังเริ่มมีกลิ่นอายมรณะอันหนาแน่นไหลออกมา? ทำเอาซีหวังหมู่ตกตะลึง “เกิดอะไรขึ้น”กุ่ยหมู่กลับยังคงหัวเราะ เสียงหัวเราะอันชั่วร้ายนั่นยังดังขึ้นเรื่อยๆ“ฮึๆ… ฮ่าๆๆๆ คุณชายหรง เห็นทีเจ้าจะลืมไปหมดแล้วจริงๆ เสียดายที่ข้าช่วยเจ้ามาตลอดหลายปีมานี้จริงๆ”ต้าซือมิ่ง “?”“ข้าไม่ลังเลที่จะเข้าไปในหลุมศพเพื่อรู้จักเจ้า อภัยให้เจ้าและช่วยเจ้า แต่เจ้าเล่า เจ้ากลับลืมไปแล้ว ลืมหมดสิ้น ยังบอกกับข้าว่าเจ้าชอบปฐมราชินีเยี่ยนก่อน เจ้า… มันคนห่วยแตก” กุ่ยหมู่กล่าวว่าเขาเสียงเศร้าเยี่ยนอวี๋เหลือบมองต้าซือมิ่งอีกครั้ง แม้นางจะรู้ว่าสิ่งที่นางพูดมีส่วนที่นางทึกทักไปเอง แต่นางก็เชื่อในสามีของตนเองมากกว่าทว่าดูจากสภาพของเจี่ยนชิวแล้ว เห็นได้ชัดว่านางลุ่มหลงในสามีของนางจนไม่สามารถถอนตัวได้ เห็นทีนี่คงเป็นเหตุผลที่เจี่ยนชิวปฏิเสธเทียนตี้จริงๆแต่ไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไร เยี่ยนอวี๋เพียงแค่พูดขึ้นว่า “เจ้าช่วยเขาด้วยการขโมยพลังของเขาหรือ อีกอย่าง ก่อนหน้านี้เจ้ายังคิดจะฆ่าเขาด้วยมิใช่หรือ”
“ฮ่า ฮ่าๆๆ…” กุ่ยหมู่หัวเราะต่อไป ดวงตากลับมีน ้าตาไหลออกมาทำเอาอินหลิวเฟิงอดเกาศีรษะไม่ได้ “ข้ารู้สึกเหมือนกับว่าต้าซือมิ่งเคยได้กุ่ยหมู่คนนี้แล้วทิ้ง?”กุ่ยหมู่มองเขาราวกับเห็นด้วยกับคำพูดของเขา นางหัวเราะอย่างเศร้าหมองมากขึ้นเรื่อ
