ยๆ และมองเยี่ยนอวี๋อย่างชั่วร้าย “หากไม่ใช่เพราะปฐมราชินีเยี่ยนเข้ามาแทรก ข้าคงไปตกอยู่ในสภาพเช่นนี้”คำพูดนี้… เยี่ยนอวี๋ยังไม่ทันตอบ ต้าซือมิ่งก็โอบเยี่ยนอวี๋มาด้านหลัง เผชิญหน้ากับเจี่ยนชิวโดยตรง “ประการแรก ตัวข้าหรงอี้ไม่เคยจำภรรยาผิดคน ประการที่สอง ตัวข้าหรงอี้ไม่เคยคิดอะไรกับเจ้าวาจานี้ข้ายอมพิสูจน์ด้วยสายเลือดตระกูลหรง”เมื่อพูดจบ ต้าซือมิ่งไม่รอให้คนอื่นตั้งสติได้ด้วยซ ้า… เขาก็หยดเลือดหนึ่งหยดออกมาจากนิ้วชี้เรียวยาวของตนและเลือดหยดนี้กลายเป็นอักษรโบราณต่อหน้าทุกคนทันที ดูเหมือน…“อักษรเซียยุคเกิงกู่” กู้จื่อเฟิงที่มีความรู้กว้างขวางจำได้ทันทีว่านี่คืออักษรที่มีต้นกำเนิดจากยุคแรกเริ่มกำเนิดจักรวาล มันมีพลังต้นกำเนิดของจักรวาลในนั้น อักษรเช่นนี้มีพลังลี้ลับในตัวมันเองเพราะพลังต้นกำเนิดของจักรวาลและมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับความประสงค์ของมนุษย์ มันมีกฎและพลังโกลาหลของตนเองดังนั้นแม้แต่กู้จื่อเฟิงก็รู้สึกประทับใจ ต้องรู้ว่าต้าซือมิ่งในบัดนี้เขากำลังใช้สายเลือดอัญเชิญพลังลี้ลับระดับนี้มาพิสูจน์ หากเขาผิดพลาด… เช่นนั้นพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ได้เป็นพยานการกำเนิดของปฐม
ราชินีหยวนชู ได้เป็นพยานเห็นความเฟื่องฟูและการล่มสลายของจักรวาล ได้เห็นต้นกำเนิดของชีวิตและได้รู้เห็นทุกอย่าง สามารถทำลายต้าซือมิ่งได้ทันที ทว่า…“เจ้าบ้าไปแล้ว”เยี่ยนอวี๋ร้อนใจ เพราะว่านางรู้ดีว่าความจำของสามีคนนี้ของนางยังไม่ฟื
