ใหญ่ช่วยถือไว้ ส่วนเขาก็เริ่มป้อนเด็กน้อย ไม่ได้มองเจี่ยนชิวแม้แต่ปราดเดียวพฤติกรรมของเขาและความจริงที่ว่าเขามอบความไว้วางใจให้ภรรยาช่วยเขาจัดการทุกอย่างแทนเขาและเขาก็ดูแลลูกอย่างสบายใจเช่นนี้ สำหรับเจี่ยนชิวแล้วคือหมื่นศรทะลุหัวใจที่แท้จริงดังนั้น… ในที่สุดเจี่ยนชิวก็ทนไม่ไหวแล้ว“คุณชายหรง!” เจี่ยนชิวที่ตะโกนขึ้น ทำเอาเยี่ยนเสี่ยวเป่าสะดุ้งตกใจทว่าเขายังคงอ้าปากกินข้าวก่อนจะหันไปมองเจี่ยนชิวเจี่ยนชิวในครานี้ นางจ้องต้าซือมิ่งอย่างไม่ปิดบังอีก! “เจ้าจำข้าไม่ได้แม้แต่น้อยเลยหรือ!”วู้ฮู้!อินหลิวเฟิงมองไปที่ต้าซือมิ่งทันที! คิดไม่ถึงเลยว่ากุ่ยหมู่ที่มีข่าวลือกับเทียนตี้ไปทั่ว กลับ…อินหลิวเฟิงแสดงสีหน้ายากแท้หยั่งถึง ไม่พูดอะไรหากไม่ใช่เพราะเอ้อร์เหมาสลบไปเพราะยังไม่ฟื้นตัวดี เกรงว่าเขาคงพูดความในใจของนายน้อยจวนเขาออกมาแล้ว
ทว่าแม้เอ้อร์เหมาไม่ได้ตื่นมาพูดอะไร แต่สายตาทุกคู่ที่มองต้าซือมิ่งเต็มไปด้วยความลุ่มลึก โดยเฉพาะสายตาของเยี่ยนอวี๋ ลุ่มลึกที่สุดเยี่ยนอวี๋คิดไม่ถึงจริงๆ ว่านางจะทายถูก กุ่ยหมู่ชอบเจ้าหมอนี่จริงๆ ด้วย แต่ว่า… ต้าซือมิ่งมองภรรยาของเขาด้วยดวงตาที่บริสุทธิ์แล้ว สายตาคู่นั้น แม้เขาจะไม่ได้พูดอะไรก็เพียงพอที่จะบอกกับภรรยาของเขาว่าเขาไม่ได้ชอบกุ่ยหมู่คนนี้เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วบอกว่า บางทีเจ้าอาจจะจำไม่ได้?ต้าซือมิ่งยังคงมองภรรยาอย่างไร้เดียงสา สายตาคู่นั้น…เหมือนกับลูกของเขา
