้วย” อินหลิวเฟิงพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เจ้ากล้าทำได้อย่างไร แล้วก็ท่านเสี่ยวเป่าน่ารักเช่นนี้ เขาทำอะไรขัดเคืองเจ้าหรือ เจ้าจึงต้องลักพาตัวเขาไป”“เจ้าจริงๆ ด้วย” สายตาของซีหวังหมู่และเทพอัสนีเปลี่ยนไปสิ้นเชิง และล้อมเจี่ยนชิวไว้ด้วยสัญชาติญาณยมราชรู้สึกทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป “กุ่ยหมู่ท่าน ท่านเหตุใดจะ จึง… นะ นี่คือผีหลงผิดหรือ”“เกรงว่าจะไม่ใช่ผีหลงผิด แต่คงวางแผนมานานแล้ว” กู้จื่อเฟิงเล่า “นางมีท่าทีผิดปกติตั้งแต่แรก ข้าน้อยถึงกับสงสัยว่านางสมรู้ร่วมคิดกับโลกีของแอตแลนนั่น”โลกีที่ถูกมัดไว้กับหางของซีหวังหมู่และแกล้งตายมาตลอด เขาก็อยากจะตบศีรษะตนเอง จบกัน สหายถูกจับได้แล้ว เขายังจะหนีอย่างไรได้แต่แล้ว…“ไม่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ข้า” หลังจากเจี่ยนชิวอ ้าอึ้งในตอนแรกและตั้งสติได้แล้วกลับยังดึงดันไม่ยอมรับ “ไม่ใช่ข้า ข้าก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรไม่ใช่ข้า”“ยังคิดจะเล่นลิ้น” อินหลิวเฟิงหมดคำจะพูด
แต่เจี่ยนชิวกลับกล้าเถียงข้างๆ คูๆ ว่า “เล่นลิ้นอะไร ไม่ใช่ข้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว นายท่าน โปรดเชื่อในตัวหม่อมฉัน หากท่านไม่เชื่อหม่อมฉันยอมให้ท่านค้นวิญญาณ”“บัดซบ” อินหลิวเฟิงอดพ่นคำหยาบไม่ได้ “โหดเช่นนี้เลยหรือ”กู้จื่อเฟิงเองก็ขมวดคิ้ว ถึงอย่างไรการค้นวิญญาณก็ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย อีกทั้งเรื่องเกิดขึ้นต่อหน้าเช่นนี้ แม้กุ่ยหมู่อยากจะลบความทรงจำทิ้งก็คงเป็นไปไม่ได้ทว่ากุ่ยหมู่กลับกล้าให้ค้นวิญญาณ ไม่ร
