“โชคร้ายจริงๆ” ยมราชไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว “นี่คือวิญญาณบ่อหกวิถี ซึ่งเชี่ยวชาญในการกลืนกินความอาฆาตและความแค้นหกวิถีเป็นผู้ชำระล้างบ่อหกวิถี ปรากฏตัวน้อยครั้ง แล้วแต่โอกาส อยู่ที่ดวงล้วนๆ”“หมายความว่าอย่างไร” อินหลิวเฟิงไม่เข้าใจ “แล้วเจ้าตัวนี้กินเอ้อร์เหมาไปแล้วหรือ”“ตอบถูกแล้ว” ยมราชชม “ฉลาด แต่ไม่มีรางวัลให้ ลูกน้องของเจ้าอาจจะเสียชีวิตเพราะมัน และกลับไปเกิดใหม่แล้ว เจ้าเปลี่ยนลูกน้องได้แล้ว”“เดี๋ยวสิ…” อินหลิวเฟิงยิ่งไม่เข้าใจ “มันกลืนกินพลังอาฆาตและความแค้นมิใช่หรือ เหตุใดจึงกินเอ้อร์เหมาเล่า”“ความอาฆาตความแค้นกินไปเยอะแล้วย่อมเสียสติ กลืนกินทุกอย่าง เอ้อร์เหมาอยู่ข้างในย่อมถูกกินไปด้วย” กู้จื่อเฟิงอธิบายด้วยเจตนาดี“อย่าพูดมั่วซั่ว!” อินหลิวเฟิงพูดทันที เขาจับตามองบ่อสีเลือดอย่างใกล้ชิดกว่าเดิมเสียง บุ๋งๆ ในครานี้กลับไม่ลดลง กระทั่งเกิดกระแสน ้าวนบนผิวน ้า
“เอ๋?” เทพอัสนีจำเป็นต้องพูดว่า “นี่มันความเคลื่อนไหวของเอ้อร์เหมา เขากำลังกลายเป็นปลาคุน”“ดีมากเอ้อร์เหมา! ไม่ขายหน้าตระกูลอิน” อินหลิวเฟิงต่อยพื้นเหงื่อบนหน้าผากก็หายไปไม่น้อย แต่แล้ว…ซู่!วิญญาณบ่อหกวิถีที่แข็งแรงเหมือนปลาหนีชิวขนาดยักษ์กระโดดลงไปในกระแสน ้าวน! ทำให้อินหลิวเฟิงเห็นอย่างชัดเจนว่าสัตว์ตัวนั้นยาวมาก! กินเอ้อร์เหมาร้อยคนก็ไม่มีปัญหานี่มัน… อินหลิวเฟิงตกตะลึง!“ตกที่นั่งลำบากจริงๆ” ซีหวังหมู่พูดได้เท่านี้ “ไม่เ
