เยี่ยนอวี๋แผ่จิตสัมผัสไปยังมารดาทันที จากนั้นนางก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อพบว่า “ยังมีวิญญาณหลงเหลือของท่านแม่อยู่ที่อื่นจริงๆ ด้วยอีกทั้งอยู่ในจักรวาลดั้งเดิม”“จักรวาลดั้งเดิม?” ซีหวังหมู่รู้สึกตะลึงมาก “หรือว่าท่านแม่ของใต้เท้าท่านคือร่างจริงของนกเฟิ่งหวง”“ไม่ใช่” เยี่ยนอวี๋มั่นใจในเรื่องนี้มากในขณะเดียวกัน…เยี่ยนชิงที่อยู่จักรวาลดั้งเดิมกำลังลูบคลำรูปภาพของภรรยาอันเป็นที่รัก เขาก็เห็นว่าภรรยาสุดที่รักของเขาเหมือนกับกำลังมองมาที่เขาราวกับมีชีวิต!?นี่มัน…เยี่ยนชิงขยี้ตา ลำแสงสีทองบังเอิญแผ่ซ่านออกมาตรงหน้าเขาพอดี เขาจึงไม่เห็น และเห็นได้ชัดว่านี่ก็คือวิญญาณที่หลงเหลือส่วนหนึ่งของจางอวิ๋นเมิ่งที่แท้แล้ว หลายปีมานี้อันที่จริงนางไม่ได้จากเยี่ยนชิงสามีของนางไปอย่างสิ้นเชิงคนที่นางอาลัยมากที่สุดก็คือเยี่ยนชิงตามคาด
“ท่านพ่อเจ้าน ้าตา”เยี่ยนอวี๋รับรู้ได้แล้ว นางน ้าตาคลอ รู้สึกสะเทือนใจกับความรักของท่านพ่อและท่านแม่ที่แท้แล้ว… แม้จะสูญเสียดวงจิต ท่านแม่ยังคงทิ้งส่วนหนึ่งของวิญญาณที่อ่อนแอไว้ข้างกายท่านพ่ออย่างดื้อรั้น ไม่เคยสลายไป อยู่ข้างกายเขาเสมอมานี่ต้องใช้เจตนาที่แรงกล้าเพียงใดจึงจะทำเช่นนี้ได้ โดยเฉพาะสำหรับจางอวิ๋นเมิ่งที่ครานั้นมีตบะอยู่ในขั้นสุวรรณชาดเท่านั้น นั่นยิ่งเป็นเรื่อง… ปาฏิหาริย์!“สมแล้วที่เป็นท่านแม่” เยี่ยนอวี๋ยิ้มอีกครั้ง มีเพียงสตรีที่แข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยวเท่านั้นจึงสาม
