กู้จื่อเฟิงเตือนอย่างเฉียบไวว่า “มิติปริภูมิของแดนมืดวิญญาณอสูรอ่อนแอเกินไป รับพลังของกระบี่เทวาอัสดงไม่ไหว”“เช่นนั้นต้าซือมิ่ง…” อินหลิวเฟิงมองต้าซือมิ่ง กลับพบว่าท่านเสี่ยวเป่าท่านนั้นของเขาไม่ธรรมดา เพราะดอกไม้ของเขากำลังบาน!ปิ๊ง…เจ้าตัวน้อยที่มีดอกไม้สีม่วงมากมายบานออกมาจากร่างกายน้อยๆ ของเขา เขาปกป้องท่านพ่อรูปงามของเขาไว้อย่างดี ไม่ได้ทำให้ท่านพ่อได้รับผลกระทบจากการแตกร้าวของแดนมืดวิญญาณอสูร“อุ๊ย!” อินหลิวเฟิงดีใจ “ท่านเสี่ยวเป่าเก่งจริงๆ”“นายน้อยย่อมไม่ธรรมดา” เทพอัสนีฉีกยิ้มกว้างทว่าเจี่ยนชิวจำเป็นต้องเตือนขึ้นว่า “แต่เมื่อแดนมืดพังทลายลงสิ้นเชิงก็ยังคงส่งผลกระทบต่อจวินโฮ่วหรงอยู่ดีมิใช่หรือ”“…” ทุกคนรู้สึกสลดกับคำเตือนของเจี่ยนชิว แต่พวกเขาก็ไม่สามารถคัดค้านได้ ได้แต่เงียบรอฟังผลทว่าทุกคนรู้ว่าสิ่งที่เจี่ยนชิวเตือนคือต้นตอของปัญหา หากไม่สามารถขัดขวางการแตกร้าวของแดนมืดได้ ก็ไม่สามารถทำให้สภาพของต้าซือมิ่งเสถียรได้
ที่สำคัญคือ สามจิตของจางอวิ๋นเมิ่งฟื้นฟูจนถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด จะหยุดลงไม่ได้ มิเช่นนั้นทุกอย่างที่ทำไปจะเสียเปล่า“ตอนนั้นน่าจะให้เทียนตี้ตามมาด้วย” จู่ๆ เทพอัสนีก็คิดถึงความดีของเทียนตี้ อย่างน้อยเขาก็มีตบะสูง! หากเขาอยู่ที่นี่ย่อมช่วยนายท่านได้ทว่าเยี่ยนจื่อเยี่ยกลับเอ่ยปากขึ้นในครานี้ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ ฝากท่านแม่ไว้กับข้าเอง เจ้าไปซ่อมแซมมิติแห่งนี้ คงเสถ
