หัวใจกุ่ยหมู่!เทพอัสนีที่เห็นดังนั้นก็อดทอดถอนใจไม่ได้ “มารดาของนายท่านที่ถูกหลอมเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณร้ายจิ่วจิ้น เกรงว่าจะไม่รอดแล้ว”“คงเป็นเช่นนั้น…” เจี่ยนชิวที่หายใจอ่อนแรง นางมองใบหน้าของมารดาเยี่ยนที่กำลังสลายใบนั้น พลันรู้สึกว่าเป็นเช่นนี้ก็ไม่เลวหากเป็นเช่นนี้จริงๆ ก็คงสร้างความบาดหมางระหว่างคุณชายหรงและปฐมราชินีเยี่ยนได้น่าเสียดาย… นางเพิ่งจะคิดเช่นนี้ เยี่ยนอวี๋ที่นำมงกุฎหงส์องค์หนึ่งออกมา นางรับใบหน้าวิญญาณของมารดาดวงนั้นมาจากมือของสามี และมงกุฎหงส์ที่อยู่ในมือของนางชิ้นนี้นั้น ที่จริงแล้วก็ได้มาจากท่านพ่อเจ้าน ้าตาของนาง นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่ท่านแม่ของนางหวงแหนมากที่สุดในชีวิต เพราะว่ามงกุฎหงส์นี้ท่านพ่อเจ้าน ้าตาของนางเป็นผู้ทำให้ และถูกใช้ในวันที่ท่านพ่อและท่านแม่ของนางแต่งงานตลอดหลายปีที่จางอวิ๋นเมิ่งจากไป… มงกุฎนี้ถูกเยี่ยนชิงเก็บรักษาไว้อย่างดี ทุกค ่าคืนที่เงียบงัน เขาจะหยิบมันออกมาดูและ ‘กอด’ภรรยาผู้จากไปแล้วท่ามกลางความเงียบของสรรพชีวิต รำลึกถึงความหลังของพวกเขา ดังนั้นในครานี้ เมื่อเยี่ยนอวี๋บอกว่าต้องการสิ่งของที่จางอวิ๋นเมิ่งโปรดปรานที่สุด เยี่ยนชิงก็คิดถึงมงกุฎนี้เป็นสิ่ง
แรก เขาจึงหยดโลหิตจากหัวใจของเขาลงไปบนมงกุฎนั้น และยังหยดไปไม่น้อยก่อนจะมอบให้บุตรสาวอันเป็นที่รักบัดนี้…ยามนี้… เมื่อเยี่ยนอวี๋หยิบมงกุฎนี้ออกมาและท่องคาถาอัญเชิญวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์
