ความอัดอั้นธรรมดาจริงๆ ทว่านางกลับไม่สามารถระบายออกมาได้ ใบหน้ายังคงต้องเผยความปลื้มปีติยินดีสำหรับเจี่ยนชิวที่อันที่จริงจิตใจบอบบางมากแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องที่ทรมานที่สุด ทว่าในใจของนางเป็นเช่นไร ไม่มีใครสนใจตอนนี้ทุกคนกำลังดูวิญญาณของจางอวิ๋นเมิ่งที่ฟื้นฟู เยี่ยนจื่อเยี่ยก็กำลังมอง เขายังพึมพำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ท่านแม่กลับมาแล้ว จริงๆ หรือ”
เยี่ยนจื่อเยี่ยยังคงรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ! จริงๆ ฉากตรงหน้านี้ทำให้เขาไม่สามารถเชื่อได้ว่าเป็นความจริงเมื่อตอนแปดขวบ ตอนที่มารดาจากไป เขาคิดตลอดว่ามารดาจะกลับมาอีกเหมือนกับที่เขาพูดกับน้องชายและน้องสาวว่าท่านแม่ของพวกเขาแค่ออกเดินทางไกล ต้องกลับมาอีกแน่แต่ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้นทุกปีและหลังจากรับรู้ความจริง รู้จักการเกิดแก่เจ็บตาย เขาก็เข้าใจไม่มีทางเป็นไปได้แล้วแม้เขาจะกลายเป็นเทพ เขาก็ไม่อาจตามหาท่านแม่กลับมาได้เพราะว่าท่านแม่ของพวกเขาวิญญาณแตกสลายไปแล้วตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เยี่ยนจื่อเยี่ยก็คิดแต่จะแก้แค้น เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ทั้งหลาย เขาก็ไม่คิดถึงอีก และไม่กล้าคิดถึงอีก เพราะเขารู้สึกน่าสิ้นหวังเกินไปทว่าบัดนี้… ความปรารถนาที่เขาละทิ้งไปนั้นได้ปรากฏเป็นจริงแล้ว และยังเป็นความจริงที่ค่อยๆ เกิดขึ้นต่อหน้าทั้งหมดนี้… ทำให้เยี่ยนจื่อเยี่ยน ้าตาคลอพี่คนโตประจำตระกูลเยี่ยนที่ไม่เคยหลั่งน ้าตาตั้งแต่อายุแปดขวบจนถึงบัดนี้ วันนี้เขาหลั่งน
