เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้นแคร่กใบหน้าที่หนาแน่นของวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นใบนั้นร้าวอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะส่วนที่ต่อกับท่านแม่เยี่ยน…แคร่กใบหน้าของจางอวิ๋นเมิ่งทั้งใบร่วงลงมาจากใบหน้าของวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นต่อหน้าทุกคนอย่างเหลือเชื่อร่วงลงมาแล้ว ร่วงลงมาแล้วมันร่วงลงมาและถูกต้าซือมิ่งรับไว้และยังถูกเขาใช้แสงสีเขียวชั้นหนึ่งห่อหุ้มไว้ไม่เพียงเท่านี้…ซู่ต้าซือมิ่งที่จู่ๆ ผมสีดำเปลี่ยนเป็นสีฟ้า แสงสีฟ้าที่ไหลออกมาจากรอบกายเขากลายเป็นลูกเขียดตัวน้อยนับพันตัวในครานี้ พวกมันรุมเข้าหาใบหน้าขนาดยักษ์ที่หนาแน่นของวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นตนนั้นเรื่องราวพลิกผันเช่นนี้
ฉากเช่นนี้เพียงพอที่จะทำให้เจี่ยนชิวเผยสีหน้าประหลาดใจ เพราะว่านี่คือสิ่งที่นางคาดคิดไม่ถึงเลย ถึงอย่างไรเท่าที่นางทราบ ต้าซือมิ่งนั้นอ่อนแอมาก เขาสามารถแตกสลายได้ทุกเมื่อ เหมือนกับแดนมืดนั่นทว่า…วิ้งวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นที่ถูกแสงสีฟ้าจางๆ แทงทะลุ มันยังไม่ทันร้องกรู ออกมาสักคำด้วยซ ้า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการคัดค้านอื่นใด มันก็แตกสลายแล้ว เพราะว่าพลังของต้าซือมิ่งทำลายมันโดยการรื้อมันออกจากรากอย่างสมบูรณ์เจี่ยนชิวกลั่นหลอมวิญญาณร้ายจิ่วจิ้นอย่างไร ต้าซือมิ่งก็กำจัดมันอย่างนั้น เพราะว่าเขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับวิชาต้องห้ามเป็นอย่างดีแม้ในตอนแรกเริ่มจะไม่เข้าใจ แต่ตราบใดที่เขาได้เห็นและศึกษาเพียงครู่หนึ่ง เขาก็จะเข้าใจได้ถึงอย่างไรเขาแซ่หรงชื่ออี้ ในส
