คลุมศีรษะไว้ สายตาของทุกคนก็ถูกสองสามีภรรยาดึงดูดไป ดังนั้นจึงไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติของนางไม่สิ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเลย อย่างน้องกู้จื่อเฟิงก็เห็น เขาเหลือบมองเจี่ยนชิวด้วยหางตาทีหนึ่ง ทว่าเจี่ยนชิวในครานี้จู่ๆ กลับปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ…
“จอมโจรที่ไหนกัน” เจี่ยนชิวที่ตวาดเสียงดังก็โจมตีใส่อากาศด้วยลำแสงสีขาว ทำให้โลกีที่ซ่อนตัวอยู่ในความว่างเปล่าและผสานรวมเป็นหนึ่งกับความว่างเปล่าถูกจับ“บัดซบ” โลกีเองก็ตกใจเจี่ยนชิวกลับส่งกระแสจิตว่า “ซัดฝ่ามือใส่ข้า”โลกีจึงเข้าใจว่าฝ่ายตรงข้ามคือพันธมิตรของตน ขณะที่คิดเช่นนี้…ปัง…โลกีทำให้เจี่ยนชิวสมปรารถนา เขาซัดฝ่ามือที่รับมือได้ยากใส่นางพรวดเจี่ยนชิวที่กระอักเลือดออกมา นางก็ร่วงลงมาบนพื้นราวกับว่าวที่เชือกขาด“เจี่ยนชิว” เทพอัสนีรับกุ่ยหมู่ไว้ยมราชฟันดาบลงไปที่โลกี “เจ้าคนพาล ไปตายซะ”“วี้ด” ซีหวังหมู่พุ่งใส่โลกีที่กำลังคิดจะหนี แต่ขณะเดียวกันนั้นเอง…เอื้อก
ต้าซือมิ่งที่แสดงความหล่อเหลาเสร็จก็ล้มป่วย เขาอาเจียนเลือดออกมาเยี่ยนจื่อเยี่ยรีบประคองไว้และถามขึ้นทันทีว่า “น้องเขย เจ้า…”“อ้ะเนะ” เจ้าตัวน้อยที่ลอยมาเหนือศีรษะของท่านพ่ออย่างรวดเร็วตัวของเขาก็มีใบไม้สีเขียวงอกออกมามากมาย และหมอกสีขาวอันเป็นเอกลักษณ์ปกคลุมท่านพ่อของเขาไว้เยี่ยนจื่อเยี่ยยังไม่ทันได้คำตอบ เขาก็ถูก ‘กีดกัน’ ออกไปแล้ว “นี่มัน…”“พี่ใหญ่วางใจ วิชาฟื้นฟูของเสี่ยวเป่าช่วยรักษา
