กลัวว่าทหารกว่าหมื่นตนที่เข้าไปช่วยเหลือจะถูกกินหมด” ยมราชคิดไม่ถึงเช่นกันว่าเหตุใดปฐมราชินีเพิ่งมาตรวจตรายมโลกก็เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ทันที“ไปดูกันเถอะ” เยี่ยนอวี๋ที่ผลักประตูออกไปพูดขึ้น “ซีซี เจ้าไปพากุ่ยหมู่ไปด้วย ออกเดินทางทันที”“ได้” ซีหวังหมู่หายไปทันทีเยี่ยนจื่อเยี่ยที่เพิ่งเร่งเดินทางมาถึงก็ถามขึ้นว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เกิดเรื่องแล้วหรือ”“อืม พี่ใหญ่รอพวกเราในตำหนักยมราชดีหรือไม่” จุดประสงค์ที่เยี่ยนอวี๋พาพี่ใหญ่นางมาเดิมทีก็เพื่อหาท่านแม่เยี่ยน ไม่ใช่มาจับโลกีและโจรผู้อยู่เบื้องหลังคนนั้นแต่เยี่ยนจื่อเยี่ยพูดว่า “ไปด้วยกันเถอะ พี่จะได้ฝึกมือด้วย”“ก็ดี” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า เทพอัสนีก็จับอินหลิวเฟิงและเอ้อร์เหมากลับมาอย่างรวดเร็ว
กู้จื่อเฟิงมาพร้อมเยี่ยนจื่อเยี่ย ดังนั้นทุกคนจึงรวมตัวกันครบอย่างรวดเร็วซีหวังหมู่ก็ ‘จับ’ กุ่ยหมู่มาได้ในระหว่างนี้“นายท่าน…” ครั้นเจี่ยนชิวจะถามอะไร เยี่ยนอวี๋กลับไม่ได้ให้โอกาสนาง “ไป”เมื่อสิ้นเสียง เยี่ยนอวี๋ก็พาทุกคนรวมถึงยมราชไปแล้วในขณะเดียวกัน…โลกีที่หลบหนีมาถึงพื้นที่ผนึกแดนมืดแล้วจริงๆ กลับไม่ได้ไปต่อ“หากทำตามสิ่งที่แม่นางนั่นพูดจริงๆ ไม่แน่ว่าจะเข้าทางนาง คงไม่ดี”เมื่อคิดได้ดังนั้น โลกีก็ตัดสินใจไม่ไปยมโลกชั่วคราว ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนเลวที่ชอบ ‘พูดกลับไปกลับมา’ อยู่แล้ว เขาย่อมไม่เทใจทั้งหมดให้ผู้ที่ร่วมมือกับตนเอง เขาจึงตัดสินใจหลบหนีไปทา
