ี่รู้สึกกะทันหัน เขาก็ลุกขึ้นถามว่า “…ปฐมราชินี ท่านไม่นั่งอีกหน่อยหรือ”“ไม่แล้วล่ะ ยังมีธุระ ไปตำหนักยมราชของเจ้าก่อน” เยี่ยนอวี๋ตอบเสร็จ รอบกายก็มีแสงสีรุ้งเจิดจรัสหลั่งไหลออกมา มิติทั้งสี่ทิศสั่นสะท้านเล็กน้อย นี่คือสัญญาณว่านางกำลังจะเคลื่อนย้ายจากไปเจี่ยนชิวกราบลงทันที “น้อมส่งนายท่าน”เมื่อสิ้นเสียงของนาง เยี่ยนอวี๋และพรรคพวกก็หายไปหมด ราวกับไม่เคยมาที่นี่เจี่ยนชิวเหงื่อท่วมหลัง หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าเยี่ยนอวี๋ไปแล้วจริงๆ นางก็ปัดถ้วยชาเหล่านั้นอย่างโมโหแววตามิอาจคาดเดาได้เพราะว่า…