หัวใจของเจี่ยนชิวตกลงไปตาตุ่มทันที แต่สุดท้ายแล้วนางยังคงออกมจากห้องบรรทมด้วยสีหน้าปกติและทุกคนในตำหนักกุ่ยหมู่ในครานี้ยังไม่ทันตั้งสติได้ เพราะว่าพวกเขายังคงตกใจกับคำพูดของท่านยมราชที่ว่า ‘รีบออกมาคุกเข่าต้อนรับปฐมราชินี’ ล้วนตกอยู่ในความงุนงงถึงอย่างไรทั่วทั้งสวรรค์เก้าชั้นฟ้าผู้ที่สามารถถูกยกย่องเป็นปฐมราชินีได้ มีเพียงปฐมราชินีหยวนชูแห่งตำหนักไท่ชาง ทว่าบุคคลเช่นนี้จะมายมโลกได้อย่างไร?อย่าว่าแต่เหล่าผีน้อยที่ได้ยินจะไม่เข้าใจ แม้แต่ผีเฝ้าประตูที่เห็นเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกแล้วก็ยังงงงัน ล้วนถูกแสงรัศมีของกลุ่มคนเยี่ยนอวี๋สาดส่องจนตาจะบอดนี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เป็นเรื่องจริง ยมโลกเป็นดินแดนที่มืดมิดมาโดยตลอด ไม่มีกลางวัน มีเพียงแสงสว่างเช่นแสงจากคบเพลิงเท่านั้นแต่เมื่อเยี่ยนอวี๋มาก็เหมือนกับนางนำแสงสว่างของสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามาด้วย ทำให้ทั่วทั้งตำหนักกุ่ยหมู่สว่างไสว“ว้าว…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าอุทานตาม เขาเพิ่งรู้ว่าท่านแม่ของเขาสว่างขนาดนี้ได้หารู้ไม่ว่า สำหรับเหล่าผีเฝ้าประตูแล้ว ตัวเขาเองก็สว่างมากเช่นกัน
ในสถานที่ยมโลกเช่นนี้ เนื่องจากเทพระดับเทียนอ๋องขึ้นไปมีระดับตบะที่สูงมาก ทุกลมหายใจของพวกเขาจึงล้วนส่งผลกระทบต่อดินแดนที่แห้งแล้งเช่นยมโลก ทำให้ปรากฏ ‘ภาพนิมิต’ อันงดงามในตัวมันเองด้วยความงดงามเช่นนี้จะค่อยๆ สลายไปก็ต่อเมื่อพวกเขาเก็บลมหายใจไว้ดังนั้น… ครานี้ซีหวังหมู่ดีใจ “นายน้อยไ
