ม่ธรรมดาจริงๆ เป็นประกายวิบวับ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าได้ยินก็รีบมองมือของตนเอง เขาจึงเห็นว่าตนเองก็กำลังเปล่งแสงตามคาด อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ “เป่า วิบวับ”กุ่ยหมู่ในครานี้ก็เดินมาถึงหน้าตำหนักกุ่ยหมู่และแสดงความเคารพพลางพูดว่า “เจี่ยนชิวยินดีต้อนรับนายท่านเพคะ”เมื่อยมราชฟ่านเจียงเห็นว่ากุ่ยหมู่ไม่ได้คุกเข่าลงก็ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่แอบคิดในใจว่ากุ่ยหมู่คนนี้ทำตัวสูงศักดิ์จริงๆ แม้แต่ต่อหน้าปฐมราชินีก็ไม่ยอมก้มหัวให้ ทว่าฟ่านเจียงก็สามารถเข้าใจได้ รู้ว่าถึงอย่างไรกุ่ยหมู่ก็เป็นทวยเทพรุ่นแรก ตำแหน่งไม่เหมือนกับเขา เมื่อครู่นี้เขาก็แค่ประจบเยี่ยนอวี๋ พูดจาเอาใจไปเช่นนั้น บัดนี้จึงไม่ได้ ‘ถือสา’ เจี่ยนชิวที่ไม่คุกเข่าลงทว่า… เยี่ยนอวี๋กลับเอ่ยขึ้นว่า “เหตุใดจึงไม่คุกเข่า”
เจี่ยนชิวที่ยังโค้งตัวเล็กน้อยชะงัก เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ถึงว่าเยี่ยนอวี๋ต้องการให้นางคุกเข่าลงจริงๆเทพอัสนีที่ตามมาก็ตกใจเล็กน้อย เพราะนายท่านของพวกมันก็ไม่สนใจพิธีรีตองที่ทำเพื่อเอาหน้าเหล่านี้ นางเป็นกันเองกับเหล่าทวยเทพรุ่นแรกมากตุบเจี่ยนชิวคุกเข่าลงทันที แถมเสียงยังดังด้วย “เจี่ยนชิวสะเพร่าเองเจี่ยนชิวคารวะนายท่านเพคะ”ขณะที่พูด กุ่ยหมู่เจี่ยนชิวก็หมอบกราบลงไปจริงๆ ทำพิธีได้อย่างครบครัน ดูนอบน้อมมาก ไม่ได้แสดงความไม่พอใจใด เพียงแค่ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนักเยี่ยนอวี๋มองนาง จากนั้นจึงพยักหน้าพูดว่า “ลุกขึ้นเ
