ของนางไปได้
ครานี้จิ่วอิงยอมเชื่อฟังโดยดี มันลุกขึ้นอย่างว่องไว “ในเมื่อภรรยาอี้เอ๋อร์พูดแล้ว เช่นนั้นปู่จิ่วจะไว้หน้าแล้วกัน” ถึงอย่างไรต้าซือมิ่งก็เชื่อฟังภรรยามากยมบาลหัววัวหัวม้ารีบประคองท่านยมราชของพวกเขาขึ้นมาฝ่ายหลังรู้สึกเจ็บแขนขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างน้อยใจว่า “เทียนตี้ แม้ข้าน้อยฟ่านเจียงจะมาจากที่เดียวกันกับตระกูลคุนอู๋ในโลกมนุษย์ แต่ข้าน้อยไม่เคยข่มแหงรังแกปฐมราชินีในแดนมนุษย์ เหตุใดข้าน้อยมาตำหนักสวรรค์แล้วต้องมาทนรับความคับข้องใจเช่นนี้ ข้าน้อยไม่ยอม”“ตระกูลฟ่านแห่งสำนักคุนอู๋?” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เจ้าคือบรรพบุรุษของตระกูลฟ่านแห่งสำนักคุนอู๋หรือ”ยมราชฟ่านเจียงมองไปที่เยี่ยนอวี๋ เห็นนางนอกจากจะมีใบหน้างดงามไร้ที่ติ เทียนตี้ยังนอบน้อมต่อนางมาก ก็รู้ทันทีว่าท่านผู้นี้คือปฐมราชินีเยี่ยนแน่นอน เขาจึงพูดขึ้นว่า “ใช่แล้ว หากปฐมราชินีท่านไม่พอใจก็พูดมาตามตรง หรือไม่ก็ถอนตำแหน่ง หรือทำอย่างอื่นก็ได้อย่าเล่นลูกไม้น่าอัปยศเช่นนี้เลย”“แหมๆ ” ซีหวังหมู่เดินขึ้นหน้าจับยมราชฟ่านเจียงขึ้นมา “เจ้าหมอนี่กล้าหาญดีนักนี่”“ท่านยมราช” ยมบาลหัววัวหัวม้าตื่นตระหนก ประเด็นคือซีหวังหมู่พวกเขาจำได้ รู้ว่าแม้ท่านนี้จะไม่ได้ทำงานในยมโลก แต่ท่านๆ นี้ก็เกี่ยวข้องกับการก่อตั้งยมโลก
เยี่ยนอวี๋กลับพยักหน้า รู้สึกไม่เลวต่อยมราชน้อยผู้นี้ นางหันไปถามสามีว่า “สามี อนุสตินั่นผสานกับยมราช มีความเป็นไปได
