าง อาจารย์บอกนางก็ได้ว่า หากนางยินยอม ต่อไปข้าจะไม่เติมสตรีเข้าวังหลังแล้ว”“ยังเอาใจใส่ด้วย?” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วอีกครั้ง นางไม่ได้นำสิ่งที่แอนนาน้อยเปิดเผยบอกเทียนตี้พวกเขา ดังนั้นบัดนี้มีเพียงนาง สามี
และลูกรู้ว่าเจี่ยนชิวเป็นผู้ต้องสงสัย แต่คนอื่นไม่มีใครคิดถึงเจี่ยนชิวแม้เมื่อครู่นี้ยมราชน้อยจะบอกแล้วว่าเจี่ยนชิวก็รู้วิชากักวิญญาณหยวนสื่อเทียนจุนก็นึกไม่ถึง เขากำลังครุ่นคิดว่ายมราชฟ่านเจียงถูกใช้หรือไม่ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเทียนตี้ผู้ซึ่งทะนุถนอมอ่อนโยนต่อสตรีคนนี้ดังนั้นเขาย่อมตอบอย่างเป็นธรรมชาติว่า “จะว่าไปแล้ว อันที่จริงข้าก็ชอบนางที่ชนะซีเหอ แต่นี่ก็ต้องขึ้นอยู่กับนาง หากไม่ได้ก็ไม่เป็นไรเราไม่ฝืนใจกัน”“ดี” เยี่ยนอวี๋วางใจลงเล็กน้อย นางกลัวว่าเทียนตี้ที่ดูเหมือนจะไม่เอาถ่านในเรื่องความรักชายหญิง กลับตกอยู่ในเงื้อมมือของเจี่ยนชิวเรื่องอาจจะซับซ้อนขึ้นก็เป็นได้เมื่อคิดได้เช่นนี้ เยี่ยนอวี๋กลับรู้สึกว่า นิสัยของเทียนตี้ก็ไม่เลวนัก…เยี่ยนอวี๋ที่ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี นางก็สั่งซีหวังหมู่ว่า “ซีซี ไปพาพี่ใหญ่ หลิวเฟิงและเอ้อร์เหมามา เราจะไปยมโลกตอนนี้”“แล้วกู้จื่อเฟิงเล่า อย่าหาว่าข้าพูดมากเลย เจ้าหมอนี่รอบคอบและขี้ระแวง หากนายท่านไม่พาเขาไปด้วย ข้าแนะนำให้ฆ่าเขาก่อนไม่เช่นนั้นต้องเล่นลูกไม้อะไรอีกแน่” ซีหวังหมู่พูดอย่างตรงไปตรงมา“เจ้านี่ร้ายไม่เบา” จิ่วอิงอดกล่าวขึ้นไม่ได้
ซีหวังหมู่ถ