แล้ว”
“ก็อำจจะเป็นไปได้ ถึงอย่ำงไรตั้งแต่ที่สวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำมั่นคงแล้ววิญญำณเร่ร่อนและผีร้ำยก็น้อยมำก ล้ำนปีที่ผ่ำนมำรวมกันยังไม่มำกเท่ำช่วงนี้…”เหล่ำผีสำงวิพำกวิจำรณ์ล้วนคิดว่ำกุ่ยหมู่คงค ำรำญจึงไม่ได้รบกวน เตรียมจะกลับไปก่อนค่อยมำขอค ำชี้แนะใหม่ ถึงอย่ำงไรก็ใช่ว่ำจะรอไม่ได้เลยหำรู้ไม่ว่ำกุ่ยหมู่ของพวกเขำไม่ได้กระวนกระวำยใจเพรำะวิญญำณเร่ร่อนและผีร้ำย แต่เพรำะต้ำซือมิ่งเพรำะว่ำ… สตรีที่ต้ำซือมิ่งมองเห็นไม่ชัด อันที่จริงก็คือนำง กุ่ยหมู่กุ่ยหมู่ท่ำนนี้เหมือนกับรับรู้ได้ว่ำต้ำซือมิ่งมำ ‘เยี่ยมเยียน’ นำงถึงอย่ำงไร เจี่ยนชิว กุ่ยหมู่ที่ร่วมปกครองยมโลกกับพญำยมก็เป็นหนึ่งในเหล่ำทวยเทพแรกเริ่ม เพียงแค่ก ำเนิดช้ำกว่ำเทียนตี้และบรรพบุรุษหงเหมิงเล็กน้อย พวกเขำก ำเนิดขึ้นในยุคเดียวกันกับเหล่ำเทพอสูรขุนเขำและท้องทะเลตำมหลักแล้ว เมื่อเทียนตี้มีรำชโองกำร เจี่ยนชิวควรจะไปยังต ำหนักสวรรค์ร่วมแสดงควำมยินดีกับกำรกลับมำของเยี่ยนอวี๋ เทพผู้สร้ำงท่ำนนี้ แต่นำงไม่ได้ไป เทียนตี้ก็ไม่ได้ลงโทษ ยิ่งไปกว่ำนั้นเขำก็ไม่ได้ถำมให้มำกควำม เพรำะว่ำในสำมภพ กุ่ยหมู่เป็นบุคคลที่พิเศษมำกท่ำนหนึ่ง ไม่มีผู้ใดในสวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำกล่ำวถึงนำง ไม่มีเรื่องเล่ำขำนเกี่ยวกับนำงในโลกมนุษย์ แต่นำงมีอิทธิพลในยมโลก
เป็นอย่ำงมำก เพียงแต่ว่ำ กุ่ยหมู่ที่กลับไปห้องนอนของตนเอง เห็นได้ชัดว่ำรู้สึกตระหนก และยังพึมพ ำกับตนเองว่ำ “เมื่อครู่
