นี้เขำก ำลัง ‘ดู’ข้ำอยู่แน่ๆ”ขณะที่พูด กุ่ยหมู่ก็เดินไปยังเตียงนอนของตนก่อนจะกดปุ่มเปิดปิด จำกนั้น…วิ้งด้ำนหลังของเตียงกุ่ยหมู่ปรำกฏทำงเดินที่ทอดยำวท่ำมกลำงควำมมืดมิดไปสู่ควำมมืดนิรันดร์กุ่ยหมู่เดินเข้ำไปอย่ำงไม่ลังเล กลับกลำยเป็นเดินเข้ำไปในห้องลับ กุ่ยหมู่สงบอำรมณ์ลงเมื่อเดินมำถึงที่นี่ “เป็นไปไม่ได้ สภำพของเขำในตอนนี้ต้องเห็นข้ำไม่ชัดแน่นอน ส่วนต่อไปนั้น…”กุ่ยหมู่ที่จู่ๆ หันไปมองผนังด้ำนหนึ่งของห้องลับ สิ่งที่นำงเห็นคือภำพวำดคนรูปหนึ่ง และบุคคลในภำพวำดรูปนี้…
