ังกรยักษ์สีเขียวเข้มก็เลื้อยมำทำงนี้จริงๆ แล้วกู้จื่อเฟิง “…”ปำกเสียจริงๆเยี่ยนอวี๋ถึงกับกลอกตำใส่เขำ ในขณะเดียวกันก็ส่งกระแสจิตเร่งเร้ำเด็กน้อย “เสี่ยวเป่ำออกมำเร็วเข้ำ ไม่ต้องจับแล้ว” เด็กคนอื่นย่อมไม่ส ำคัญเท่ำเด็กของตนเอง หำกจะช่วยก็ต้องมั่นใจว่ำลูกของตนไม่เป็นอะไร“รอหน่อย…” เด็กน้อยจู่ๆ ก็ส่งกระแสจิตได้อีกครั้ง เขำตอบท่ำนแม่ของเขำด้วยเสียงหน่อมแน้ม ในขณะเดียวกันก็จับทำรกทีละคนสองคนใส่เข้ำไปในถุงของเขำอีกไม่นำนมังกรยักษ์ก็จะกลับมำถึงแล้วเยี่ยนอวี๋เตรียมลงมือต้ำซือมิ่งกลับกอดนำงเข้ำมำในอ้อมอก พูดปลอบข้ำงหูนำงว่ำ“อย่ำได้วิตก”“องค์เทพมังกร”“ถวำยบังคมองค์เทพมังกร…”เสียงหมอบกรำบดังขึ้นจำกบริเวณใกล้ๆ
สำยตำของมังกรยักษ์สีเขียวเข้มที่อยู่บนท้องฟ้ำมองไปยังห้องโถงด้ำนข้ำงที่เยี่ยนอวี๋พวกเขำอยู่ ซึ่งเป็นต ำหนักหลักในพระรำชวังกำรมำของพวกเยี่ยนอวี๋ในวันนี้ช่ำง ‘ประจวบเหมำะ’ บังเอิญตรงกับวันที่เหล่ำตระกูลน้อยใหญ่ในมหำทวีปเทียนอวี่เลือกเด็กอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดของวงศ์ตระกูลมำบูชำให้องค์เทพมังกรทั้งหมดเป็นเพียงเพรำะ ‘กำรอำละวำด’ ก่อนหน้ำนี้เพียงครั้งเดียวของเยี่ยนอวี๋ ท ำให้เจดีย์น้อยสีขำวเกือบจะแตกสลำย พลังงำนจิตวิญญำณของของมหำทวีปเทียนอวี่รั่วไหลขั้นรุนแรง ตบะของเหล่ำผู้แข็งแกร่งถดถอยอย่ำงรวดเร็ว ท ำให้ทุกคนหวำดวิตกเหล่ำตระกูลใหญ่อยู่ในควำมตระหนก ได้แต่มำขอค ำชี้แนะจำกองค์เทพมังกร และมอบเ
