“ศัตรูของเจ้า?” เยี่ยนอวี๋เลิกคิ้วเล็กน้อย “เช่นนั้นสภาพที่เจ้าเป็นอยู่ตอนนี้เกี่ยวข้องกับเขาหรือ”หรงอี้ยิ้มจางๆ โอบภรรยาเข้ามาในอ้อมแขนและจูบนางเบาๆ“อาจจะ”“แล้วเจ้ายังดูดีใจเช่นนี้?” เยี่ยนอวี๋รับรู้ได้ว่าชายคนนี้ดูมีความสุขมากจริงๆ เพียงเพราะคู่ต่อสู้ของเขาดูเหมือนจะแข็งแกร่งมาก? เยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก็เบิกดวงตากลมโตอย่างไม่เข้าใจ “เนะ?”ทว่าต้าซือมิ่งที่โอบสองแม่ลูกไว้ เขาก็มีความสุขมากจริงๆ“เท่ากับว่าการมาครั้งนี้คุ้มค่าแล้วมิใช่หรือ แล้วก็เจ้ายังจำได้หรือไม่ว่าเจ้าหัวแดงนั่นต่อต้านข้าอย่างไร”“เนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายิ่งฟังยิ่งสับสนเยี่ยนอวี๋นึกบางอย่างขึ้นได้ “เจ้าสงสัยว่าร่างพลังของเจ้าไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นศัตรูกับเจ้าแต่แรก แต่เป็นเพราะฝีมือของศัตรูคนนั้นของเจ้าหรือ”“อืม” ต้าซือมิ่งที่จูบหน้าผากของภรรยาอีกครั้ง มือข้างหนึ่งประคองหลังคอของภรรยา อีกข้างหนึ่งลูบศีรษะโล้นของเด็กน้อย เขาตั้งตารอการปรากฏตัวของศัตรูแล้ว เขาเดาว่าที่พลังของร่างพลังไม่สมบูรณ์น่าจะเกี่ยวข้องกับผู้สลักลวดลายศักดิ์สิทธิ์นี้และพรสวรรค์การสลักลวดลายเหล่านี้สืบทอดมาจากท่านแม่ของเขา
เช่นนั้นแล้ว เขาสงสัยจริงๆ ว่าคนคนนี้คือผู้ใด คือคนที่มาจากที่เดียวกับเขาหรือว่าเขาเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์พิเศษถึงขนาดสร้างลวดลายศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถยับยั้งเขาไว้ได้…หรงต้าซือมิ่งกำลังคิดเช่นนี้ เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ปีนขึ้นมาที่ใบหน้าของ
