“ได้ยินว่าคนที่เจ้าจับกลับมามีคนหน้าตาเหมือนนักรบมังกรที่อยู่ในศาลบรรพชนคนหนึ่งหรือ” เจี่ยงหลงจย่งผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านเจี่ยงถามเสียงขรึม“เจ้าค่ะ” คุณหนูเจี่ยงตอบและยังอธิบายเพิ่มเติมว่า “เนื่องจากท่านพ่อจำศีลและยังมีเวลาก่อนทำพิธีอีกนาน ลูกจึงไม่ได้รบกวนท่าน”“นี่มันเรื่องใหญ่นะ” เจี่ยงหลงจย่งหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดว่า“ข้าให้คนไปนำตัวชายผู้นั้นมา หากเขามีหน้าตาเหมือนจริงๆ เมื่อบูชาเขา เทพมังกรต้องปรีดา ตระกูลเจี่ยงของเราก็จะสามารถออกจากหมู่บ้านตระกูลเจี่ยงกลับไปจวนหลักได้”คุณหนูเจี่ยงเห็นด้วยอย่างยิ่ง “แน่นอนเจ้าค่ะ แต่จะเริ่มพิธีตอนนี้เลย ลูกเกรงว่าจะยังไม่ถึงเวลา เทพมังกรจะไม่มาเจ้าค่ะ”“ไม่หรอก ตราบใดที่เขามีหน้าตาเหมือนจริงๆ เทพมังกรต้องมาแน่นอน” เจี่ยงหลงจย่งมั่นใจมาก“ก็ใช่ หากเทพมังกรปรากฏตัวเร็วขึ้น นั่นก็หมายความว่าเราเลือกถูกคนแล้ว” น ้าเสียงของคุณหนูเจี่ยงเจือความเร่งรีบ เห็นได้ชัดว่าอดใจรอไม่ไหวแล้ว “ท่านพ่อรอบคอบยิ่งนัก”“ฮ่าๆๆ…” เจี่ยงหลงจย่งเองก็ดีใจมาก “หากเรื่องนี้สำเร็จ บุตรข้าย่อมมีคุณูปการชั้นหนึ่ง รีบไปจัดแจงเสีย”
“เจ้าค่ะ ท่านพ่อ” คุณหนูเจี่ยงกำลังจะกลับไปชายร่างใหญ่สองคนที่นำตัวมาก็กลับมาแล้ว “หัวหน้าหมู่บ้านนำตัวคนมาแล้วขอรับ”“พาเข้ามา” เจี่ยงหลงจย่งอดใจรอไม่ไหว อยากจะเห็นด้วยตาตนเองเมื่อชายร่างใหญ่นำตัวครอบครัวทั้งสามคนเข้ามา เจี่ยงหลงจย่งก็ขมวดคิ้ว “บอกให้นำตัวมา
