ักษณ์ของเด็กน้อย เขาจึงสอนเด็กน้อยต่อไปว่า “ต่อไปถ้าเจ้ากินของเสียปะปนของดีเข้าไปแบบนี้ เจ้าต้องบีบไล่มันออกมาจากร่างกายแบบนี้ เข้าใจหรือไม่”
“ใจ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่พูดตามก็ตอบเสียงเล็กเสียงน้อยแต่อันที่จริงต้าซือมิ่งก็ไม่รู้ว่าเด็กน้อยเข้าใจจริงหรือเข้าใจหลอกๆ กันแน่ทว่านี่ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ถึงอย่างไรเขาก็สอนแล้ว หากไม่เข้าใจจริงๆ ต่อไปเขาก็แค่สอนต่อ ลูกยังเล็ก ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปก็ได้หรงอี้ไม่ร้อนรนแม้แต่น้อย เขาค่อยๆ กลืนกินอักษรรูนนับไม่ถ้วนเข้าไปในร่างกายก่อนและ ‘ระบาย’ พลังที่ชั่วร้ายมากมายนั่นออกมาในกระบวนการนี้ แอนนาน้อยที่ถูกเด็กน้อยกอดอยู่ในอ้อมอกก็หยุดสลายตัวทันทีซึ่งนี่หมายความว่าการคาดเดาของต้าซือมิ่งถูกต้องต้าซือมิ่งที่มีฝีมือชำนาญเช่นนี้ย่อมทำให้กู้จื่อเฟิงรู้สึกยุ่งยาก“ฝ่าบาท อักษรศักดิ์สิทธิ์อันเก่าแก่ของแอตแลนเหมือนกับว่าจะถูกหรงต้าซือมิ่งท่านนี้จะเข้าใจในความหมายที่แท้จริงแล้ว การโจมตีใดๆ ที่ยืมพลังจากอักษรศักดิ์สิทธิ์ เกรงว่าจะไม่มีผลกับเขา”“ข้าเห็นแล้ว” เสียงของบัลเดอร์ค่อนข้างเข้มขรึมกู้จื่อเฟิงไม่ได้พูดอะไรอีก เพราะว่าเขาเห็นแล้วว่าหลังมือของบัลเดอร์ปรากฏภาพดวงดาวสีดำ เขารู้ว่าบัลเดอร์จะใช้ท่าไม้ตายแล้วในขณะเดียวกัน…“หืม?”
เยี่ยนอวี๋รู้สึกถึงพลังชั่วร้ายที่ไหลออกมาจากร่างกายของสามีนางกำลังรวมตัวกันเคลื่อนไปทางบัลเดอร์ นางสังเวยกระบี่ไท่ชางออกมาทันทีกระบี่ไท
