แกรก!มิคาเอลรู้สึกเจ็บหน้าผาก ร่างกายของนางก็ค่อยๆแตกร้าวโดยเริ่มจากหน้าผาก“ไม่…”มิคาเอลที่พยายามรักษาร่างกายของตนไว้ นางกลับทำไม่ได้เลยนางยังคงตะโกนว่า “หรง! เจ้ามาแล้วใช่หรือไม่! เจ้าฆ่าข้าสิ! แม้จะต้องตาย! ข้าก็ขอตายในมือเจ้า!”น่าเสียดาย…“เจ้าไม่คู่ควร”“ไม่ คู่ควร!”เยี่ยนอวี๋โต้กลับอย่างเย็นชาและเสียงเลียนแบบหน่อมแน้มของเด็กน้อยก็ดังขึ้นหลังจากนั้นค้อนจิ๋วของเด็กน้อยยังทุบมิคาเอลอีกครั้ง ทำให้การแตกร้าวของนางเร็วขึ้นกว่าเดิมพลังจิตของเยี่ยนอวี๋ที่ตามไปก็กำจัดมิคาเอลจนแตกสลายไปอย่างสมบูรณ์ ทำให้นางแยกเป็นชิ้นนับไม่ถ้วน
มิคาเอลที่ร่างระเบิดดัง ตูม นางยังไม่ทันได้เห็นต้าซือมิ่งครั้งสุดท้ายด้วยซ ้า ถึงอย่างไรตัวจริงของพวกเขาทั้งครอบครัวก็ยังมาไม่ถึง“หรง!” เสียงกรีดร้องแหบแห้งของมิคาเอลดังทะลุทั่วจักรวาลทางเหนือ เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและไม่เต็มใจแต่แม้มิคาเอลจะไม่ยอมอย่างไร นางก็ไม่มีทางกลับมาได้แล้วนางกลายเป็นแสงสีเลือดที่กำลังแผดเผา หายสาบสูญไปจากจักรวาลทางเหนือ ร่างกายและวิญญาณล้วนสิ้นสลาย“ตายสนิทเสียที” ซีหวังหมู่จำเป็นต้องพูด “อุจจาระก้อนนี้กำจัดยากจริงๆ เกือบจะปล่อยให้นางหนีไปได้แล้ว”จิ่วอิงทอดถอนใจ “ยากจริงๆ แล้วเจ้ายังจะสู้กับนางจนตายอีก”“ไม่เช่นนั้นเล่า” ซีหวังหมู่กล่าว “ข้าต่อสู้ไม่เคยมีเหตุผลให้ถอยหลัง มีเพียงสู้จนถึงที่สุด!”จิ่วอิงกำลังจะเหน็บ…เพียะ! เยี่ยนอวี๋ที่สถิตลงมา
