มกลับจิ่วอิงกระจ่างในทันที “นี่ไม่ใช่พลังของเจ้าหรือ หรือว่าเจ้าเป็นคนยึดค้อนของเสี่ยวเป่าไป”“อะไรนะ” คราวนี้เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่เข้าใจ “เป่า ไม่เข้าใจ อย่าพล่ามแล้ว ช่วยเป่าก่อน! ไม่ช่วยอีก เป่า จะโกรธแล้วนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ร้อนรนมาก เขายังคงกวักมือเรียกค้อนจิ๋วของตนเอง “มา! มาสิ…”เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว กำลังอยากจะพูดว่านางจะลองดู ให้สามีนางช่วยสังเกตการณ์ ทว่า…“!”
ต้าซือมิ่งที่หายไปจากข้างกายเยี่ยนอวี๋ เขาอุ้มเด็กน้อยปรากฏตัวข้างในแสงสว่างแห่งนั้นแล้ว“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าเก็บค้อนกลับไปได้ทันที ในที่สุดเขาก็สงบลงใบหน้าน้อยๆ ของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มทว่า…“บัดซบ!”จิ่วอิงที่ตั้งสติได้ก็พ่นคำหยาบออกมา “อี้เอ๋อร์ เจ้ารู้แก่ใจว่านี่คือเหยื่อล่อ เจ้ายังไปฮุบแล้วยังพาเสี่ยวเป่าไปด้วย เจ้านี่ช่าง…” ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีแล้วเยี่ยนอวี๋เป็นกังวลขึ้นมาทันที “สามี”ทว่าในขณะนั้นเอง… เสียงของกู้จื่อเฟิงก็ลอยมาจากแดนไกล“ต้าซือมิ่งกล้าหาญนัก แต่เจ้าเข้ามาครานี้คงออกไปไม่ได้อีกแล้วจักรพรรดิบัลเดอร์ไม่ปล่อยให้เจ้ามีโอกาสได้ออกไป”“มาแล้ว!” ดวงตาทั้งสิบแปดดวงของจิ่วอิงแสดงความเป็นห่วง “อี้เอ๋อร์! รีบออกมา! ทำอะไรอยู่! หรือว่าถูกขังไว้แล้วจริงๆ!”“ใช่แน่ๆ!” ซีหวังหมู่ก็ร้อนรนเช่นกัน “นายท่าน ท่านรีบใช้ท่าเทวาอัสดงเถอะ จะปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ รีบช่วยจวินโฮ่วและนายน้อย…” ซี
หวังหมู่ที่ยังพูดไม่จบ ก็ไม่ต้องพูดอะไ
