กลืนกินของจิ่วอิงก็ไม่เคยเหลือแม้แต่ศพหรือวิญญาณในขณะเดียวกัน…เอื้อก!มิคาเอลอาเจียนเลือดสีดำออกมาคำใหญ่ เห็นได้ชัดว่านางได้สติกลับมาไม่น้อย นางจึงเห็นชัดว่า ในเลือดสีดำที่นางพ่นออกมามีสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กนับไม่ถ้วนยั้วเยี้ยเต็มไปหมดนอกจากนี้ แมลงเหล่านี้ยังอ้วนขึ้นมากจากการแทะกินสมองของมิคาเอล ราวกับหนอนกินซากศพขนาดเล็กที่กินซากศพที่เน่าเปื่อยจนอิ่มหนำมิคาเอลขยะแขยงจนรู้สึกคลื่นไส้ ทว่าสิ่งที่นางอาเจียนออกมาล้วนคือหนอนแมลงตัวน้อยยั้วเยี้ยเหล่านี้ อีกทั้งหลังจากที่พวกมันถูก
อาเจียนออกมายังสามารถเคลื่อนไหวได้และพยายาม ‘กลับไป’ หานาง“สลาย!”มิคาเอลที่ปลดปล่อยแสงสีเลือดออกมาทำให้แมลงทั้งหมดแหลกละเอียด แต่นางกลับยังคงรู้สึกคันคอ จมูกและหูมาก กระทั่งดวงตาก็คันมากเช่นกัน“บัดซบ!”จิ่วอิงตกใจกับหน้าตาอัปลักษณ์ของมิคาเอลอย่างมาก เพราะหนอนแมลงที่ถูกพลังของเฟรดขับไล่กำลังไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของมิคาเอลสัตว์เลื้อยคลานสีดำขนาดเล็กมากมายนั่น…สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กที่อ้วนเป็นพิเศษ…จิ่วอิงที่เห็นดังนั้นก็รู้สึกว่าโรคหวาดกลัวจะกำเริบแล้ว หากเขามีโรคนี้จริงๆ น่ะนะท่าทีราวกับเห็นผีของจิ่วอิงเพียงพอที่จะทำให้มิคาเอลรู้ว่าเหตุใดนางจึงรู้สึกคันคะเยอ แต่นางยังคงจับใบหน้าของตนตามสัญชาติญาณ และก็จับโดนหนอนแมลงที่เดินไต่ไปมาอย่างขวักไขว่ไม่เพียงเท่านี้…
เจ้าตัวน้อยที่ ‘น่ารัก’ เหล่านี้ หลังจากที่สัมผัสโด
