ื้อเช่นนี้ ซีหวังหมู่ไม่พึงพอใจเท่าไรนัก แต่เนื่องจากมิคาเอลมีความสามารถจริงๆ ซีหวังหมู่เองก็ไม่ได้ปะทะอย่างโง่เขลา มันถอยไปข้างหลังจิ่วอิงเพื่อรักษาตนเองแล้วจิ่วอิงจึงเหน็บแนมว่า “เจ้ายังรู้ว่าต้องรักษาตัวรึ!”“อย่าพล่ามให้มาก!” ซีหวังหมู่รักษาตัวเองพลางสัมผัสความเป็นไปของมิคาเอล มันเตรียมพร้อมตลอดเวลา เมื่อมิคาเอลอ่อนแอลง มันจะรุกอีกครั้ง แต่ว่า… มิคาเอลก็ไม่ได้โง่เช่นกัน นางที่รู้ตัวว่าเจอศึกหนักแล้วพลันถอยกลับไปยังเจดีย์สีขาวทางเหนือทันที นางเชื่อว่าบัลเดอร์ต้องมีวิธีช่วยนางแน่นอน พรสวรรค์ของเขาอัศจรรย์ยิ่งนักแต่แล้วจิ่วอิงก็โถมตัวออกไปทันที “ยังคิดจะหนีรึ!? ข้าปู่จิ่วไม่อนุญาตหรอกนะ!”
“ออกไปซะ!” มิคาเอลซัดพลังใส่จิ่วอิงอย่างบ้าคลั่ง นางทั้งร้อนรนและหวาดกลัว ถึงอย่างไรความรู้สึกที่ถูกแมลงกัดแทะสมองนั่นนางได้สัมผัสครั้งหนึ่งก็เกินพอแล้วดังนั้นมิคาเอลในครานี้จึงทำให้อสุรภูมิในระยะหลายหมื่นลี้ควบแน่นเป็นกลุ่มก้อนแล้วซัดใส่จิ่วอิงจิ่วอิงขยายร่างใหญ่ขึ้นทันที “อุแว้!”ตูม! อสุรภูมิซัดโดนจิ่วอิงอย่างรุนแรง ควันหนาทึบพวยพุ่งไปทั่วท้องฟ้ามิคาเอลฉวยโอกาสหนีไปอย่างรวดเร็ว อีกเพียงพริบตาก็จะหายกลับไปในจักรวาลทางเหนือแล้ว“ร่วงลงไปซะ!” ซีหวังหมู่ตะคอก มันขวางหน้ามิคาเอลไว้ในทันทีฉีกทึ้งเข้าไปที่ศีรษะของนางมิคาเอลกลับระวังตัวไว้แต่แรก นางใช้มือที่เหลือเพียงข้างเดียวแทงเข้าไปในหัวใจของซีหวังหมู
