วามอ่อนโยนนี้มีความเกลียดชังที่ทำให้กู้จื่อเฟิงหวาดกลัว ไม่รู้ว่าสองสามีภรรยาปฐมราชินีเยี่ยนจะจัดการกับปัญหาที่หนักหนานี้ได้หรือไม่มิคาเอลที่ได้รับคำตอบที่ต้องการพลันยิ้ม “เจ้ามีความมุ่งมั่นเช่นนี้ ข้าย่อมไม่พลาด แล้วเจอกัน”“ในเมื่อเทพีมีความั่นใจเช่นนี้ เช่นนั้นข้ากู้จื่อเฟิงขอเตือนท่านด้วยความหวังดี ตอนที่พวกเรากลับทางเหนือ เหมือนกับว่าจะมีกลิ่นอายดุร้ายตามพวกเรามาตลอดทาง จนเมื่อเราเข้ามาในเจดีย์สีขาวจึงหายไป ดังนั้นท่านอาจจะไม่ต้องไปไกลนัก หากข้าน้อยเดาไม่ผิดกลิ่นอายนี้น่าจะมาจากจิ่วอิง อสูรร้ายลูกสมุนของต้าซือมิ่ง ด้วยฐานะ
และอิทธิพลของมันมีค่ามากกว่าคนหรืออสูรอื่น” กู้จื่อเฟิงแจ้งข่าวนี้แก่นางทว่าเมื่อเขาพูดเรื่องนี้ออกมา สีหน้าของเฟรดและชุนเถียนก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แต่ครานี้พวกเขาไม่ได้พูดอะไร จนเมื่อมิคาเอลจากไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม พวกเขาจึงถามกู้จื่อเฟิง “มันตามพวกเรามาตลอดทางจริงๆ หรือ”“ไม่แน่ใจ” กู้จื่อเฟิงตอบ“เช่นนั้นเจ้า…” ชุนเถียนประหลาดใจ “หลอกเทพีมิคาเอลหรือ”“ก็ไม่ใช่ แต่ตั้งแต่ที่ครอบครัวนั้นเข้าไปกรมแสงสว่าง ข้าก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของจำนวนสมาชิก พวกเจ้าไม่เห็นหรือว่าจิ่วอิงตัวนี้ไม่ได้ปรากฏตัวเลย” กู้จื่อเฟิงถามชุนเถียนและเฟรดเงียบ เพราะว่าพวกเขาไม่ได้สังเกตเลยจริงๆส่วนบัลเดอร์ เขาไม่รู้ด้วยซ ้าว่าจิ่วอิงคือใคร แต่เขารู้ได้จากปฏิกิริยาของเฟรดและชุนเถี
