ยน การวิเคราะห์ของกู้จื่อเฟิงเกรงว่าจะไม่ผิดพลาด พวกเขาถูกตามแล้วบัลเดอร์จึงถามขึ้นว่า “เจ้าต้องการให้มิคาเอลถอนตะปูที่ซุ่มอยู่ในทางเหนือหรือ”“หากมิคาเอลมีความสามารถเช่นนี้จริงๆ บางทีท่านอาจจะลองพิจารณาร่วมมือกับนางให้ดียิ่งกว่าเดิม” กู้จื่อเฟิงตอบ
บัลเดอร์ไม่ได้พูดอะไร เขามองกู้จื่อเฟิง “เจ้าเคยโกหกข้าครั้งหนึ่ง”“ไม่ ฝ่าบาท จื่อเฟิงไม่ได้โกหกท่าน ตราบใดที่ ‘คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์’ทั้งเจ็ดเล่มกลับคืน ท่านก็สามารถทำให้จักรพรรดิหูจวิ้นฟื้นคืนชีพได้มิใช่หรือ จื่อเฟิงพาท่านมาทางเหนือเป็นการช่วยเหลือจักรพรรดิหูจวิ้นที่แท้จริงต่างหาก” กู้จื่อเฟิงอธิบายดวงตาสีมรกตของบัลเดอร์ขรึมลง “เจ้าฉลาดมาก หากเจ้าอยู่ฝ่ายปฐมราชินีเยี่ยน นางย่อมมอบหมายหน้าที่สำคัญให้เจ้า เหตุใดจึงต้องมาทางเหนือกับข้า”“ยังคงยืนยันคำเดิม จื่อเฟิงรู้สำนึกในบุญคุณของจักรพรรดิหูจวิ้นที่ชื่นชมและใช้กระหม่อมอย่างดี” กู้จื่อเฟิงโค้งคำนับบัลเดอร์สูดหายใจเข้าเบาๆ เขาไม่จำเป็นต้องให้กู้จื่อเฟิงเงยหน้ามองเขาก็รู้สึกได้ว่า บุคคลที่มาจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่ถูกท่านพ่อของเขาแต่งตั้งเป็นอำมาตย์ไม่ได้โกหกจริงๆ อย่างน้อยก็ไม่ได้โกหกในยามนี้ เช่นนั้นแล้ว… บัลเดอร์ละสายตาจากกู้จื่อเฟิง “พวกเจ้าออกไป จื่อเฟิงอยู่ก่อน”“…พ่ะย่ะค่ะ” แม้เฟรดและชุนเถียนจะลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายพวกเขาก็ออกไป…
ในขณะเดียวกัน มิคาเอลก็ปล่อยจิตสำนึกออกไปสำรวจหากลิ่นอาย
