ี๋ตรงไปยังทางเหนือของแอตแลน ซึ่งก็คือจักรวาลที่ถูกกัดกร่อนแห่งนั้น นอกจากนี้ นางยังพาต้าซือมิ่งมาด้วย“สมแล้วที่เป็นราชินีแห่งหมู่ดาว” หรงอี้ที่ไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย เขาแค่คิดไม่ถึงว่าภรรยาจะปรับตัวได้เร็วเช่นนี้ เวลาไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา นางก็สามารถพาเขามาแล้วทว่าหลังจากที่เขา ‘ประทับใจเพราะเข้าไปอยู่ในสภาพแวดล้อมนั้น’ เขาก็พบว่าลวดลายอักษรเหล่านี้เกรงว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา เขารับรู้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยแล้ว ซึ่งก็คือกลิ่นอายของตนเอง
ส่วนเยี่ยนอวี๋ นางก็รับรู้ได้แล้วเช่นกัน เพียงแต่ว่าพวกเขาทั้งสองยังไม่ทันได้สัมผัสอย่างละเอียด แหล่งพลังที่มืดมนอย่างยิ่งก็กวาดมาทางพวกเขา ครานั้นเองพวกเขาก็ถูก ‘กวาดกลับ’ ไปยังจักรวาลดั้งเดิมวิ้ง!เยี่ยนอวี๋ที่ลืมตาในทันที นางก็มองชายตรงหน้านิ่งงัน ส่วนลึกของจิตวิญญาณยังคงรู้สึกมืดมน ราวกับพลังมืดมนนั้นตามนางมาจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้วต้าซือมิ่งที่ลืมตาขึ้นพร้อมกัน เขาก็จูบหน้าผากของภรรยา มือข้างหนึ่งประคองท้ายทอยของภรรยาไว้ “ตกใจหรือ”เยี่ยนอวี๋กอดคอเรียวของสามีทันที แม้จะไม่ถึงกับตกใจ แต่กลับตะลึง เพราะว่าพลังมืดมนนั่นทำให้นางรู้สึกไม่ปลอดภัยด้วยสัญชาติญาณทว่า… หลังจากที่เยี่ยนอวี๋มุดศีรษะเข้าไปในซอกคอของสามีนางคนนี้ก็ตอบว่า “เกี่ยวข้องกับเจ้าแน่นอน” ไม่ว่าจะเป็นอักษรเหล่านั้นหรือพลังงานนั่น รู้สึกว่าล้วนเกี่ยวข้อง“คงเป็นเช่นนั้น” ต้าซือมิ่งเองก