รอบครัวในโลกมนุษย์ นางมีความรู้สึกรักโลภโกรธหลง มีความรู้สึกเศร้าเสียใจและอิจฉา นางไม่ใช่ปฐมราชินีที่มีชีวิตอยู่เพื่อสวรรค์เก้าชั้นฟ้า นางมีชีวิตที่เป็นของนางเองแล้ว”“แต่ว่าชูชูเช่นนี้ ทำให้นางไม่รู้จักการปูนบำเหน็จความดีความชอบและการตำหนิลงโทษอย่างชัดแจ้งและยุติธรรม นางถึงกับ…” เล่นพรรคเล่นพวก เทียนตี้รู้สึกว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะจวินโฮ่วนั่น“ไม่ดีหรือ” เซ่าเฮ่ายังคงยิ้ม ยิ้มอย่างเต็มไปด้วยความหมาย “เจ้าไม่คิดหรือว่าแต่ก่อนนายท่านสุดโต่งเกินไป บางครั้งเทพบางองค์แม้
จะมีผิด แต่ก็ไม่ถึงกับต้องลงโทษถึงตาย แต่นายท่านในตอนนั้นไม่สนใจ นางตัดสินความเป็นความตายจากความผิดถูกเท่านั้น แม้นี่จะไม่ได้แย่ โดยเฉพาะเมื่อตอนแรกเริ่มที่เราสร้างโลก ครานั้นกฎระเบียบยังไม่เสถียรจึงต้องเข้มงวด แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วภายใต้การกัดกร่อนความรุ่งเรือง ทวยเทพดั้งเดิมบางองค์ลืมความตั้งใจเดิมไป แต่ขอเพียงตบหน้าแรงๆ สักทีพวกเขาก็จะตื่น เหมือนพ่อของจวนซวี หากเป็นเมื่อก่อน นายท่านต้องให้เขาตายแน่ แต่เจ้าและข้าต่างก็รู้ว่าตอนที่จวนซวีตาย เขาฝากฝังพ่อโง่เขลาคนนี้ไว้กับปฐมราชินีอย่างไร ดังนั้น… หากเขาตาย ปฐมราชินีคงต้องลงโทษตนเอง แต่ตอนนี้นายท่านรู้ว่าจะต้องทำอย่างไรไม่ให้พ่อของจวนซวีกระทำผิดอีก นอกจากนี้ยังทำให้เทพองค์อื่นๆ ไม่คิดอยากจะทำตามในขณะเดียวกันก็ไม่ต้องทำให้ตนเองลำบากใจ นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่ดีมิใช่หรื
