อ”“…”เทียนตี้เงียบ เพราะว่าสิ่งที่เซ่าเฮ่าพูด เขาเก็บไปคิดตาม เพียงแต่ว่า… เขายังคงรู้สึกไม่สบายใจ มักจะคิดว่าคนที่ตนเองใกล้ชิดที่สุดเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน กลายเป็นคนที่ตนเองไม่รู้จักและเข้าใจเช่นในอดีต คนที่ใกล้ชิดกับนางมากที่สุดไม่ใช่เขาหรือพี่น้องที่เขาคุ้นเคยอีกต่อไปความรู้สึกเช่นนี้… น่าอึดอัดใจมาก แต่ว่า… เทียนตี้รู้ว่าเซ่าเฮ่าพูดถูก ชูชูเช่นนี้ดีขึ้นกว่าเดิมมาก นางไม่เพียงแต่จะเป็นปฐมราชินีหยวนชูตำหนักไท่ชาง นางยังเป็นมารดาของเด็กน้อยคนหนึ่ง เป็น
ภรรยาของชายคนหนึ่ง เป็นบุตรสาวของบิดาคนหนึ่ง เป็นน้องของพี่ชายสองคน นางมีชีวิตที่มีสีสันเป็นของตนเอง ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ชูชูไม่เคยมีในอดีต ครานั้นนางมักจะทำงานเพื่อสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอย่างหนัก คอยกังวลในการชี้แนะพวกเขา บัดนี้…“เจ้ามีอายุตั้งหลายล้านปีแล้ว ไม่ควรให้นายท่านเป็นห่วงอีก ให้นางวางใจเถอะ นางมีชีวิตอยู่เพื่อสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามาเก้าสิบล้านปีแล้ว” เซ่าเฮ่ากล่าวอย่างสงบเซ่าเฮ่าหวังเป็นอย่างยิ่งว่านายท่านของพวกมันจะมีชีวิตอันสุขสบาย ได้เล่นกับเด็กน้อยทุกวัน ได้รักกับจวินโฮ่ว ได้เป็นบุตรสาวของท่านพ่อเยี่ยนและน้องสาวของพี่น้องตระกูลเยี่ยนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่เป็นภาระแห่งนี้ นางแบกรับมานานเกินไปแล้วเหนื่อยเกินไปแล้วส่วนเทียนตี้…“อืม”เขาที่ขานตอบแม้จะรู้สึกอึดอัดใจ แต่เขาก็รับรู้ได้จริงๆ ว่าชูชูในปัจจุบันมีความสุขกว่านางในอดีต ดังนั
