ัดนี้…“ฮ่าๆๆ!” หูจวิ้นที่หัวเราะเสียงดังลั่นทุบลูกแก้วแตกทันทีจากนั้น…ซีหวังหมู่และพรรคพวกที่เร่งเดินทางมาถึงยังไม่ทันถามว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็เห็นเยี่ยนอวี๋ถูกรวมเข้าไปในวงแหวนเปล่งแสงที่พวกหูจวิ้นทั้งสามอยู่“แย่แล้ว!” เซ่าเฮ่าพุ่งออกไปด้วยสัญชาติญาณ คิดจะช่วยเยี่ยนอวี๋ไม่ให้เข้าไปในนั้น แต่เซ่าเฮ่าเพิ่งพุ่งตัวออกไป เขาก็ถูกวงแหวนระเบิดใส่เสียงดัง ปัง ราวกับดอกไม้ไฟระเบิด กระแทกเขาออกไปทันที ทำเอาเขาเกือบจะกระเด็นออกจากเส้นขอบฟ้า
โชคดีที่ซีหวังหมู่เร็วพอ นางจับเข้าไว้ทันพอดีและยังช่วยลดแรงกระแทกไม่น้อยให้เขา มิเช่นนั้นนอกจากเขาจะกระเด็นลอยไปไกลแล้ว เขาคงบาดเจ็บสาหัสด้วยแน่นอน“อย่าบุ่มบ่าม!” อินหลิวเฟิงเอ่ยขึ้นทันที บอกให้ทุกคนอย่าบุ่มบ่ามเหมือนเซ่าเฮ่า“แค่กๆ…” เซ่าเฮ่าสำลักอยู่นานกว่าจะสงบสติอารมณ์ลงได้ “ต้องช่วยใต้เท้าออกมา ปล่อยให้นางถูกวงแหวนนั้นปกคลุมไม่ได้ พวกเขาจะกลืนกินนาง!”“อะไรนะ” ซีหวังหมู่ได้ยินดังนั้นก็มิอาจสงบอารมณ์ได้แล้ว มันกำลังจะพุ่งออกไปอินหลิวเฟิงรีบจับมือที่เต็มไปด้วยขนของมันไว้ “ช้าก่อน!วางแผนก่อน! ได้หรือไม่”“ต้องทำเช่นไร!” ซีหวังหมู่ข่มอารมณ์ถามเม่ยเอ๋อร์ก็ถามว่า “ใช่! เร็วเข้า! ข้าเห็นจักรพรรดินั่นหัวเราะชั่วร้ายมาก! น่าบัดซบ!”“ใช่แล้ว!” อิงหลงจ้องหูจวิ้นที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความชั่วร้ายเขม็ง รู้สึกคันกรงเล็บมาก
ที่สำคัญคือ เมื่อหูจวิ้นเห็นพฤติกรรมของเซ่าเฮ
