“…อาจารย์” เทียนตี้ที่ไม่กล้าเรียกว่าชูชู เขาถอยหลังไปอย่างว่านอนสอนง่ายเทพขุนเขาทั้งสิบสองรู้สึกฮึกเหิม “นายท่าน”แต่เยี่ยนอวี๋ไม่ได้ตอบรับใดๆ อีก เพราะว่านางสัมผัสได้ว่าหูจวิ้นคงไม่ได้ต้องการกลืนกินสวรรค์เก้าชั้นฟ้า แต่ต้องการทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามากกว่า“ให้ตายเถอะ” เยี่ยนอวี๋เดาว่านี่อาจจะเป็นเพราะนางทำลายลูกแก้วลูกนั้น หูจวิ้นไม่สามารถกลืนกินจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าทั้งหมดได้อีกแล้ว เขาจึงยอมแพ้ในความเป็นจริง หูจวิ้นก็ยอมแพ้กลืนกินสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้วจริงๆ เขาคิดจะใช้พลังที่เหลือของหัวใจจักรวาลและการเตรียมการล่วงหน้าทั้งหมดทำลายจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เพื่อทำให้เยี่ยนอวี๋บาดเจ็บสาหัสหูจวิ้นเชื่อว่า ตราบใดที่สวรรค์เก้าชั้นฟ้าพังทลาย ไม่ว่าเยี่ยนอวี๋จะแข็งแกร่งเพียงใด นางต้องบาดเจ็บสาหัส ถึงครานั้น… ไม่รู้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะในศึกนี้เมื่อถึงครานั้น ปฐมราชินีเยี่ยนผู้สูงส่ง กระทั่งไม่อ่อนไปกว่าบิดาบรรพบุรุษของเขาคงจะต้องคุกเข่าอ้อนวอนเขา และเขาจะต้องได้หัวใจของสตรีนางนี้มา
เมื่อคิดได้เช่นนี้…“ฮึ” หูจวิ้นที่จิตใจสงบลงยิ่งกว่าเดิม แสงเจิดจ้าที่เขาปลดปล่อยออกมาสว่างโชติช่วงยิ่งกว่าเดิม มันปกคลุมริกเกิร์ตและไทร์ไว้แล้วการกระทำของหูจวิ้นทำลายแผนการเดิมของเยี่ยนอวี๋อย่างไม่ต้องสงสัย ทำให้นางรู้ว่าความเร็วในการย่อยสลายต้นกำเนิด การกัดกร่อนแบบปกติต้องช้ากว่าการกลืนกินอย่างไม่คิดชีวิตของหู
