่างรวดเร็วก็ปล่อยใบมีดสองระลอกใส่เทพคนคู่ ทำให้พวกเขากระเด็นออกไปทันที ในขณะเดียวกัน…“ตายซะ!”ซีหวังหมู่พุ่งเข้าไปตรงหน้าโฮดาเทพแห่งความมืดแล้ว กรงเล็บแหลมคมคู่หนึ่งตะปบเข้าไปที่ศีรษะของโฮดา แม้ฝ่ายหลังจะพยายามหลบอย่างเต็มที่ก็ถูกฉีกทึ้งอยู่ดี“ถอย!” โฮดาที่เจ็บศีรษะก็รีบตะโกนให้ถอยทันที เขารู้ว่าไม่สามารถจัดการเทพสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่บ้าบิ่นเหล่านี้ได้ แม้แต่ประตูนรกก็ขังพวกเขาไว้ไม่ได้ จะให้พวกเขาสู้ได้อย่างไร“ข้า…” เฟรย์กลับไม่อยากถอย ทว่าลูกไก่สีเหลืองบินมาข้างหน้านางและถ่มน ้าลายใส่นาง “ถุย!”เฟรย์รู้สึกใบหน้าเผ็ดร้อนทันที! ทั้งยังมีเสียง ซ่าๆ ราวกับเสียงย่างเนื้อดังขึ้นจากใบหน้าของนาง นางเจ็บปวดจนต้องกรีดร้อง“โอ๊ยยย…”“ไป!”โฮดารีบพาเฟรย์ถอยกลับไปด้วยความเร็วยิ่งกว่าดาวตก ทำให้น ้าลายคำที่สองของลูกไก่สีเหลืองยังไม่ทันพ่นออกไป เฟรย์ก็หายไปแล้ว
ในขณะเดียวกัน โซลดาและเทพคนคู่ก็พากันหายตัว เห็นได้ชัดว่าถอยหนีกันด้วยความรวดเร็วแล้ว คงจะรู้ตัวว่าเอาชนะศัตรูไม่ได้ ถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่จึงกล้าต่อสู้ด้วยวิธีการรุมโจมตีเท่านั้น ที่ไหนจะกล้าสู้เดี่ยวเล่า แม้แต่สองต่อหนึ่ง พวกเขาก็อาจจะแพ้…ทว่าซีหวังหมู่ไม่ได้ไล่ตามไป เม่ยเอ๋อร์ก็ไม่ได้ตามไป พวกเขาไปดูอาการของเทพอัสนีแล้วลูกไก่สีเหลืองถ่มน ้าลายในปากออกมาอย่างโมโหก่อนจะสบถด่าว่า “แน่จริงก็อย่าหนีสิ! หนีทำไม! ชิมน ้าลายของข้าก่
