กเขาไม่แม้แต่จะตามมา!”
“ตามมาแล้วเจ้าจะเอาชนะได้หรือ” โฮดาถามด้วยน ้าเสียงเคร่งขรึมโซลดาแสดงสีหน้าหวาดกลัว “หากไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้กรมแสงสว่างบาดเจ็บสาหัส เจ้าคอยดูได้เลยว่าข้าจะชนะหรือไม่ หากหมาป่ายักษ์เฟนเลย์อยู่ก็คงดี ปล่อยมันออกมากินเทพสวรรค์เก้าชั้นฟ้าพวกนั้นให้หมด! มารดามันเถอะ!”หารู้ไม่ว่าหมาป่ายักษ์เฟนเลย์ที่เขากล่าวถึงกลายเป็นลูกน้องของเจ้าตัวน้อยที่น่ารักที่สุดของฝั่งศัตรูแล้วทว่า… ขณะที่เหล่าทวยเทพเงียบ เสียงกรีดร้องของเฟรย์ก็ดังชัดขึ้น “โอ๊ย! หน้าของข้า! หน้าของข้า…” เฟรย์ที่เจริญรอยตามหลานสาวของตนได้สูญเสียใบหน้าไปแล้ว…ไม่มีสาเหตุอื่นใด เพียงเพราะลูกไก่สีเหลืองเลื่อนขั้นแล้วลูกไก่สีเหลืองที่หลับไปนานจนถูกซีหวังหมู่ปลุกตื่น มันก็เอาชนะพิษคางคกยักษ์ของประตูนรกเหล่านั้น เป็นผู้มีคุณูปการที่ช่วยพวกซีหวังหมู่ให้หลุดพ้นประตูนรกออกมา ดังนั้นน ้าลายของมันจึงมีพิษมากทีเดียว มากจนไม่เห็นหน้าตาบนใบหน้าของเฟรย์ เห็นเพียงเศษเนื้อที่เปื้อนไปด้วยเลือด โซลดาและเทพองค์อื่นๆ ที่เห็นแล้วรู้สึกขนหัวลุกและตื่นตกใจมาก
เรื่องนี้ทำให้โซลดาอดคิดถึงจักรพรรดิหูจวิ้นของพวกเขาไม่ได้คิดว่าคงต้องเปลี่ยนจักรพรรดินีแล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะเปลี่ยนเป็นปฐมราชินีคนนั้น หากนางยอมจำนนจริงๆในความเป็นจริง… หูจวิ้นก็มีความคิดเช่นนี้จริงๆ ดังนั้น…หลังจากที่เขาหายตัวไปยังรอยแตกร้าวสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เขาจึงส่งเสียงเข
