นั่นเป็นดวงตาสีม่วงหม่นที่เต็มไปด้วยดวงดาว งดงามและลึกลับทำให้หูจวิ้นที่สบตาใจสั่น นัยน์ตาของเขาแสดงความหลงใหลเห็นได้ว่าเฟรย์รู้จักสามีคนนี้ของตนเองเป็นอย่างดี เขาชอบสตรีที่งดงามและแข็งแกร่ง ทั้งยังฉลาดเป็นกรดเช่นเยี่ยนอวี๋จริงๆเฟรย์ที่แต่เดิมอาเจียนเป็นเลือด เมื่อนางเห็นท่าทีของหูจวิ้นก็อาเจียนเลือดออกมาหนักกว่าเดิม“หู จวิ้น…”แต่หูจวิ้นไม่ได้ยิน เขายังคงมองเยี่ยนอวี๋อย่างใจจดใจจ่อ“แค่กๆ…” เฟรย์ที่ทรุดตัวต้องลุกขึ้นมาทานยาด้วยตนเอง แต่หูจวิ้นยังคงไม่สนใจเฟรย์ แม้อันที่จริงเขาจะได้สติแล้ว เขาก็ไม่ได้สนใจเฟรย์ “ปฐมราชินีเยี่ยน ข้าดูแคลนเจ้าเกินไปจริงๆ”เยี่ยนอวี๋ไม่ได้ตอบหูจวิ้น นางแบมือของตนเองออกก่อนจะมองไปที่หัวลูกศรที่อยู่ในฝ่ามือนาง นางสัมผัสได้ว่าหัวลูกศรที่แผ่ซ่านแสงลี้ลับนี้มีกลิ่นอายคล้ายกระบี่ไท่ชางของนาง“ไท่ชาง” เยี่ยนอวี๋ใจกระตุก กระบี่ไท่ชางปรากฏต่อหน้านางทันทีและถูกหัวลูกศรในมือดึงดูดความสนใจไปวิ้ง! วิ้ง!
กระบี่ไท่ชางที่ส่งเสียงตอบสนองไม่หยุด มันก็เข้าใกล้ศรศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่รู้ตัว ฝ่ายหลังราวกับถูกกระตุ้น มันขยับตัวทำท่าจะหนีน่าเสียดาย…ซู่กระบี่ไท่ชางที่กลายเป็นหมอกสีม่วงกลุ่มหนึ่งกลืนกินหัวลูกศรนั่นทันที ทำเอาหูจวิ้นที่เห็นฉากนี้ตกตะลึง ทว่าเขายังไม่ได้พูดสิ่งใดเฟรย์ก็กรีดร้องขึ้น “ให้ตายเถอะ! นังคนเลว! คืนหัวลูกศรศักดิ์สิทธิ์มาให้ข้า!”หูจวิ้นขมวดคิ้ว “เฟรย์…” เขาต้อ
