งการให้เฟรย์พูดดีๆฟิ้ว!กระบี่ไท่ชางที่กลายร่างกลับมา มันก็ทำให้เฟรย์ไม่สามารถพูดได้อีกแล้วกระบี่ไท่ชางที่พุ่งแทงลำคอของเฟรย์ ทำให้เฟรย์ในเวลานั้นขวัญกระเจิง “ไม่…”เฟรย์ที่ปล่อยพลังป้องกันขั้นสูงสุดออกมาไม่หยุด สำหรับกระบี่ไท่ชางแล้ว พลังของนางก็เหมือนกับน ้าแก้วหนึ่งกับรถขนฟืนที่ไฟไหม้ น ้าน้อยย่อมแพ้ไฟ ทว่า…วิ้ง!
หูจวิ้นที่สังเวยลูกแก้วลึกลับออกมา เขาก็สกัดกระบี่ไท่ชางไว้แสงจักรวาลอันลี้ลับที่ไม่มีที่สิ้นสุดกำลังหลั่งไหลออกมาจากลูกแก้วอย่างต่อเนื่องและกดทับกระบี่ไท่ชางไว้ ทำให้มันไม่สามารถขยับตัวได้ และทำให้เยี่ยนอวี๋มองลูกแก้วลูกนั้นด้วยใบหน้าขมวดคิ้วเฮือกเฟรย์ที่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ใบหน้าของนางชุ่มไปด้วยเหงื่อเห็นได้ชัดว่าเป็นเหงื่อที่เกิดจากความหวาดกลัว ถึงอย่างไรกระบี่ไท่ชางในบัดนี้ก็อยู่ใกล้ลำคอนางเพียงหนึ่งนิ้วเท่านั้น‘ความใกล้ชิด’ เช่นนี้ ทำให้เฟรย์สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงอันตรายถึงแก่ชีวิตที่แผ่ซ่านออกมาจากกระบี่ไท่ชาง ทำให้นางไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย “หูจวิ้น ช่วยข้า…”“ไป!” หูจวิ้นที่รอบกายแผ่ซ่านแสงอร่ามออกมา แม้เขาจะสกัดกระบี่ไท่ชางไว้ด้วยลูกแก้วลึกลับ แต่เหมือนกับว่าจะไม่ง่ายดายเช่นกันวิ้ง!อีกเพียงพริบตากระบี่ไท่ชางก็จะระเบิดเสียงสะท้อนและแสงสีม่วงออกมา เฟรย์ตกใจร้องอุทาน “ข้า ขยับตัวไม่ได้…”เฟรย์ที่ถูกควบคุมไว้อันที่จริงนางอยากจะเคลื่อนไหว แต่นางขยับตัวไม่ได้เลย
“ให้ตายเ
