แต่เหล่าเทพเมืองแอตแลนและหูจวิ้นที่อยู่ในปราสาทแอตแลนไม่รู้ว่าที่หมู่ดาวสั่นไหวเป็นเพราะเยี่ยนอวี๋กำลังเลื่อนขั้น พวกเขาคิดว่า…“อัศวินมังกรในเมืองเลื่อนขั้นหรือ”“อัศวินมังกรล้อมโจมตีกรมความมืด ข้าไม่เห็นว่ามีผู้ใดเลื่อนขั้น”“แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน”…นอกจากเหล่าเทพที่มุงดูไม่เข้าใจ เทพผู้พิทักษ์ทั้งเจ็ดที่อยู่ข้างกายหูจวิ้นก็ไม่เข้าใจเช่นกัน“แปลกจริงๆ” ไทร์รู้สึกสงสัยมาก “กลิ่นอายของฝ่ายตรงข้ามคาดเดาได้ยากนัก ข้าไม่สามารถสัมผัสถึงอะไรได้เลย ใครกำลังเลื่อนขั้นกันแน่”“หรือว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งของกรมแสงสว่าง” โซลดาเคราแดงที่ไม่มีความคิดเห็นใดๆ รู้สึกว่ามีเพียงเทพทางฝั่งกรมแสงสว่างเลื่อนขั้นที่ทำให้พวกเขามิอาจสัมผัสถึงได้แต่แล้ว… เทพแห่งสงครามไทร์ส่ายศีรษะ “ไม่เหมือน”
“หรือจะเป็นโลกี” โฮดา เทพแห่งความมืดของแอตแลนผู้เงียบขรึม นานๆ ทีจะพูดก็เอ่ยขึ้นเหล่าเทพพิทักษ์เงียบงัน เห็นได้ชัดว่าล้วนเห็นด้วยกับความคิดของโฮดา แม้แต่หูจวิ้นก็หน้าเปลี่ยนสี “ต้องเป็นเขาแน่ๆ ตัวซวยจริงๆ”“ท่านพ่อ รักษาจิตใจให้สงบ อย่าโมโห” องค์ชายบัลเดอร์ที่คอยดูแลหูจวิ้นตลอดเวลารีบเตือน ไม่อยากเห็นหูจวิ้นโมโหอีกเมื่อหูจวิ้นเห็นสายตาเป็นห่วงของลูกรักย่อมหายโกรธในทันใดเดิมทีเขาก็ไม่ได้โมโหมากนัก ถึงอย่างไรก็คาดเดาเรื่องของโลกีได้ตั้งแต่แรก เพียงแต่ว่าตอนนั้นเขาเลือกปฐมราชินีเยี่ยนจึงจำเป็นต้องปล่อยโลกีไป ไว้จัดการภายหลังเม
