ื่อคิดถึงปฐมราชินีเยี่ยน… หูจวิ้นยังคงวางใจไม่ลง “จื่อเฟิงยังไม่ออกมาหรือ”“น่าจะยังพ่ะย่ะค่ะ มิเช่นนั้นเขาคงมาเข้าเฝ้าท่านแล้ว” เฟรดตอบเสร็จก็นำยาน ้าที่ตนปรุงเสร็จยื่นให้หูจวิ้นดื่มหูจวิ้นดื่มพลางถามว่า “ฝั่งเฟรย์เป็นอย่างไรบ้าง”“ลูกน้องของปฐมราชินีเยี่ยนแข็งแกร่งมาก ยังไม่สามารถตีเข้าไปได้” ไทร์ในฐานะที่เป็นเทพแห่งสงครามรับรู้ถึงสถานการณ์ทางฝั่งกรมความมืดได้ตลอดเวลา บางครั้งยังส่งพลังสงครามบางส่วนไปให้อัศวินมังกรที่ขอกำลังจากเขา แต่มีซีหวังหมู่และเทพองค์อื่นๆ ที่เฝ้า
กรมความมืดก็เหมือนกับกำแพงเหล็กแน่นหนา การโจมตีรอบด้านของอัศวินมังกร ไม่สามารถพิชิตพวกเขาได้เลย“แม้จะรู้ว่าหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ยังคงรู้สึกผิดหวัง” หูจวิ้นถอนหายใจ “เทพสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเหล่านี้สามารถแสดงอิทธิฤทธิ์ได้มากสุดเพียงแปดส่วนในแอตแลนแห่งนี้ อัศวินมังกรกลับยังคงไม่สามารถเอาชนะได้ ต้องรู้สึกขอบคุณที่เราได้อาวุธวิเศษในการกัดกร่อนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า และเสร็จสิ้นการพังทลายแนวหน้า ตอนนี้แค่รอให้ทุกอย่างเสร็จสิ้น มิเช่นนั้น… ไม่รู้ว่าใครจะกัดกร่อนใครก่อน”“พูดได้เพียงว่าปฐมราชินีท่านนี้คือตัวแปรของทุกสิ่ง” เฟรดเองก็ทอดถอนใจ “นางแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ลูกน้องของนางก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน หากนางไม่ได้กลับมาเกิดใหม่ หรือเกิดใหม่ช้าไปหลายสิบปี ลูกน้องของนางก็คงต้องตายกันหมดอย่างไม่ต้องสงสัย”คำพูดนี้…ทำให้ชุนเถียนเทพแห่งชีวิตรีบ
