ของนายน้อยแล้วย่อมต้องคิดแทนนายน้อยเป็นธรรมดา ดังนั้น…หูจวิ้นที่ไม่รู้ว่าเฟนเลย์ยอมจำนนไปแล้ว เขาย่อมไม่รู้ว่าเฟนเลย์หางูพิษซาตานเจอตามกลิ่นของเลือดเขา“ฮึ” เฟนเลย์ที่ยิ้มหยันในใจ มันก็หมอบตัวใกล้ซาตาน รอจังหวะจู่โจมซานตานในบัดนี้ มันถูกแสงแห่งวิชาโลหิตปกคลุม ไม่สามารถจู่โจมได้ทันที วิชาโลหิตแห่งแอตแลนที่ได้รับพลังเสริมจากพลังงานดั้งเดิมของจักรวาล แม้มันจะถูกเผาทำลายได้ แต่จะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น งูจะหนีไปเสียก่อนดังนั้น… ขณะที่หูจวิ้นหยดหัวใจโลหิตกว่าครึ่งของตนลงไป เหงื่อไหลท่วมและสีหน้าซีดเผือด เขาก็เริ่มหยุดส่งหัวใจโลหิต“ฝ่าบาท!” เฟรดที่กำลังจะป้อนยาบำรุงเม็ดใหญ่ให้หูจวิ้น เขายังไม่ทันป้อนเสร็จ เฟนเลย์ก็เริ่มโจมตีแล้วจากนั้น… ซาตานที่กำลังจะฟื้นตัวและไร้ซึ่งการป้องกันก็ถูกหมาป่าเฟนเลย์ฉีกออกเป็นสองท่อนอย่างรุนแรง ทำให้หูจวิ้นที่อยู่ข้างบนอาเจียนเป็นเลือด“ฝ่าบาท!” เฟรดตะลึงงันเพราะยาบำรุงจ่ออยู่ข้างหน้าปากของหูจวิ้นถูกกลืนหายไปในเลือดของหูจวิ้นอย่างเสียเปล่า
ไม่เพียงเท่านี้… สิ่งที่น่าสะเทือนใจที่สุดสำหรับเหล่าเทพพิทักษ์คือฉากที่พวกเขากังวลมากที่สุดปรากฏขึ้นแล้ววิ้ง!ครานี้เอง พลังกลืนกินอันน่าสะพรึงจากสวนเอเดนกำลังจะกลืนกินหูจวิ้นแล้ว“เร็วเข้า!”ริกเกิร์ตฟันทองรีบตะโกน และจังหวะก่อนจะตะโกนนั้น เขาก็สร้างม่านป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันการกลืนกินของสวนเอเดนน่
