ตัวน้อยออกมาหรือไม่ทว่า…ก็คนมันกลัว! ไม่กล้า! ขี้ขลาดน่ะ!เฟนเลย์พยายามเกลี้ยกล่อมตนเองนับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดมันก็หดขนาดตัวเล็กลงเพื่อลดตัวตนของตนเองเข้าไปใกล้สองพ่อลูกต้าซือมิ่ง ทว่า…อักษรค่ายกลที่จู่ๆ ดังเปล่งแสงขึ้นมายังคงผลักเฟนเลย์เด้งออกไป แม้บนตัวเฟนเลย์จะมีกลิ่นอายของเด็กน้อยแต่ก็ยังกระเด็นออกไปอยู่ดีความเคลื่อนไหวนี้กลับทำให้เด็กน้อยคลานเข้าไปในอ้อมอกของท่านพ่อเขา ถึงอย่างไรอ้อมกอดของท่านพ่อก็ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยมากที่สุด ดังนั้นเฟนเลย์ที่กลับมาด้วยสภาพทุลักทุเล มันก็จะร้องไห้แล้วจริงๆหูจวิ้นในบัดนี้ติดต่อกับซาตานได้แล้ว น่าเสียดายที่ซาตานยังไม่ฟื้นตัว มันที่นอนหายใจรวยรินไม่สามารถให้ข่าวสารที่มีประโยชน์อะไรได้หูจวิ้นที่โมโหแต่ทำอะไรไม่ได้ได้แต่กัดฟันกรอด “ให้ตายเถอะ!”
“ฝ่าบาท ให้กระหม่อมลงไปดูหรือไม่” ริกเกิร์ตฟันทองเสนอตัวหูจวิ้นปฏิเสธทันที “ไม่ได้! ผู้ที่สามารถหนีออกมาจากสวนเอเดนได้ จนถึงบัดนี้มีเพียงโลกีและสองแม่ลูกนั่น ซ ้ายังเป็นเพราะแหล่งศักดิ์สิทธิ์เกิดการเปลี่ยนแปลงจึงถือโอกาสหนีออกมาได้ บัดนี้แหล่งศักดิ์สิทธิ์หายไปแล้ว เจ้าลงไปก็เท่ากับตาย ข้าไม่อนุญาตเด็ดขาด”“แต่ว่า…”“ไม่มีแต่ว่า! รอก่อนเถอะ สร้างการป้องกันเพิ่มที่นี่” หูจวิ้นยังคงเห็นอกเห็นใจผู้ใต้บังคับบัญชา ไม่ปล่อยให้ผู้ช่วยมือขวาไปจบชีวิตเช่นนี้แน่นอนว่าเขาเองก็เชื่อว่าเทพกรมแสงสว่างจะไม่อยู่เฉย ส่วนตอนนี
